white-wolf-and-black-wolf-fighting

Σκληρότερος μυς η γλώσσα

Εκκωφαντικά τα χέρια
Στο εκτόπισμα της λέξης
Κατεβαίνουν καταιγίδα.
Σαρκαστικό μεγάφωνο
Μιλάω το θόρυβο
Της φιμωμένης πληγής.

Φωνή νομάδα
Στα μεθυσμένα δέντρα
Που κλίνουν τη γύμνια σου
Στήθος άσυλο στην
Ωμότητα, φως
Σχεδόν αχειροποίητο,
Αναπνέοντας το φύλο
Του καπνού.

***

Δόξα στους δρόμους
Στις λεωφόρους

Εκεί
Η Ομορφιά
Εκείνο
Το Έγκλημα
Εκεί
Η Ποίηση
Η φτηνότερη
Πορνογραφία του κόσμου.

***

Καταιγιστικοί γκρεμοί

Προλαβαίνεις;

Κάθε πτώση
Ανοίγει κι άλλο
Τα μάτια,
Τους σφιγκτήρες
Της ψυχής και του
Σώματος.

***

Σήμανση

Απόψε, που είμαι απ’
Το στήθος και κάτω
Με βήμα σταθερό
Στα αγελαία ίχνη
Το σπέρμα στεγνώνει,
Κλωστές της μαριονέτας
Ανάμεσα στα πόδια σου.

Δεν θα μείνει λέξη για λέξη
Ζωγραφίζοντας
Το περίγραμμα των εραστών
Από μνήμης.

***

Ιδιωτικό

Ποτέ δεν ήταν τόσο βράδυ στις εφτά παρά τέταρτο
όπως σήμερα.
Roque Dalton

καμιά φορά
ύπουλα σαν λόγια
που ξεθωριάζουν
τα όνειρα
κάθε ώρα
και κάθε μέρα
εκεί στις έξι το πρωί
στη φοβερή γαλήνη
σαράντα λεπτά
το κάθε δευτερόλεπτο
δέκα λεπτά περίπου
ο καπνός μέχρι το φως
τόσο η φωτιά
Χαριλάου Τρικούπη επί Σόλωνος,
το εμβαδόν του κάποτε πάθους,
Πατησίων επί Αλεξάνδρας
η Πειραιώς επί τη θάλασσα
ανατομία της κόλασης
παρατημένες αποσκευές
δίψα αδέσποτη
σαν κάθε ολοκαύτωμα
του πνεύματος.

***

Drunken words are sober thoughts.

2.

Η φωνή
η φωνή μας,
υπερεκτιμημένη.
Η φωνή μας,
νυχτερινή εκπομπή
ραδιόφωνο στα βραχέα,
παράσιτα στους πνεύμονες.
Η φωνή μας,
πειθώ όσο τα χέρια μας,
διαχειρίζεται
χρόνια τώρα
επιδέξια,
στυλό, σελίδες,
ποτήρια, τσιγάρα,
πλήκτρα, κορμιά.
Η φωνή μας,
πειθώ σαν τα χέρια μας,
στον πάγκο του μπαρ,
σαν τα δάχτυλα
σε κάθε σκανδάλη,
σε κάθε κλειτορίδα.
Επιδέξια
στα παυσίπονα,
στη φλόγα,
στα τελευταία κέρματα,
πάντοτε, είτε συμβαίνει είτε όχι,
στα χέρια πριν το σώμα
στο νερό της θάλασσας,
τα δάχτυλα πάντα
μιαν άλλη εποχή.
Η φωνή, ζεστή, βραχνή,
αγαπημένη σαν παρελθόν,
η φωνή μας,
οικεία η φωνή μας
στις θηλές των δέκα
και δέκα δαχτύλων,
αμφιβληστροειδής της αφής
στη μουσκεμένη κουβέρτα της γλώσσας.

***

Λοιπόν

Να βάλουμε κάτω τα πράγματα
με ουίσκι και τσιγάρα
ν’ ανασύρουμε όλες τις φωνές
χωρίς τα χέρια που έχουν
συνηθίσει να αφαιρούν.
Να συμφωνήσουμε πως
τα ομορφότερα ρούχα πάνω σου
είναι αυτά που βγάζεις.

Λέξεις λοιπόν ή τα χείλη,
όπως τότε που φτιάχναμε
καινούρια ζώα,
γυμνοί στο κρεβάτι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s