4

Πλεύσιμες αντοχές

Νυχτώνει στις εσχατιές της λογικής
κι ως πέρα απ’ το εμπρόθετο
κι ως πριν ή και μετά από την αίσθηση των υλικών
στα αγοραία δρώμενα αναζητώντας το απρόθετο, όπου,
ξεδιάντροπα ηθικές αναδιπλώνονται
ως τα οριακά και άκρα τους σημεία
Δεν θα μιλήσω ή αναφερθώ
σ’ αυτά που υποκύπτουνε στα πρέπει ή σ’ εκείνα
που η συνειρμοί τους κάπως έτσι επιπεδώνονται
ή και αλλότροπα μ’ αναγωγές σε άλλοθι υπάρχουν
Θέλω αυτόφωτος να βρω τα υλικά της συμπλοκής
σε καθετί που ενέχεται σαν κατακλείδα
στις αντιφάσεις ή τις υπεκφυγές
σαν υποδόρια νύξη ή σαν παγίδα
Θέλω να ξεπηδήσω απ’ την ψίχα ενός σπέρματος,
ανάμεσα από ρήματα αιμόφυρτα
από του καθενός μας το προσωπικό σφαγείο
Ιδεοληπτικέ μου μέσα μου εαυτέ
έλα να θερίσουμε παραφυάδες

***

Διαπιστώσεις

I.

Μιλούμε για τον χρόνο όμως δεν βλέπουμε
διυλισμένοι από μια κατανόηση τα μάλα ανεκτική
πως και αυτός είναι μορφή της υλικής μετωνυμίας μας
Χρονομετρούμε ασυμπτωματικά το κάθε γεγονός
όπως οι χαρακιές στο πρόσωπο
αινιγματούν την κάθε αμφιθυμία
Μιλούμε για τον χρόνο ασυμπτωματικά
σαν μια συγκίνηση συλλογικής οντοπληξίας
όπως αυτή που υποκινεί τα πράγματα
να υπερβούν κάθε εξωγενές τους βάρος
Ο χρόνος είναι κίνηση άχρονη
που δεν υπόκειται σ’ έν’ άλλο χρόνο
Σε κανένα όριο δεν υποκύπτει,
είναι αμέτοχος σε όποια ανεκτή συμβατική τους

II.

Είναι θέμα αποστάσεως τα μεγέθη των σημείων
Κάποτε πρέπει ν’ αυτονομηθεί του κόσμου η εικόνα
Ό,τι εικάζεται δεν είναι πάντα ικανό να εικάσει
Ο εικάσιμος δεν παραπέμπει δικαιωματικά στο εικαζόμενο
Μόνο η βλακεία ενοικεί την απόλυτη βεβαιότητα
Χωρίς κενό μέσα σου αδύνατον να δεχτείς τον κόσμο,
παρά μόνο έτσι όπως στον δίνουν
Αμφιβάλλεις μόνο όταν πιστεύεις,
αλλιώς δεν έχεις αφορμές γι’ αμφιβολίες

III.

Κατά το δυνατόν υπάρχουμε σε μια βεβαιότητα
Κατά το δυνατόν εξαντλούμε τη βεβαιότητα
σ’ όλες τις δυνατές εκδοχές της
Ό,τι δεν λέγεται δεν ανήκει πάντα στη σιωπή
Υποτονθορύζει αναίμακτα στις παρυφές των υπονοουμένων
Υποδηλώνει τις ρωγμές που χαράσσονται σ’ ένα σημείο,
που με τη σειρά του είναι αυτό ρωγμή του άλλου
Κατά το δυνατόν επισημαίνουμε τις επαλλάσσουσες που
την κοίτη των ρευστών συναισθημάτων μας εκτρέπουν
Η βεβαιότητα στασιάζεται,
βεβαιώνοντας
τις παραδοχές για την αβεβαιότητά της

[φωτογραφία]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s