vg

Γιατί θεέ μου;

Ξεράθηκαν στα γέλια τ’ αραχνοΰφαντα των αραχνών
τα ψάρια π’ ομοιάζουν το χρώμα των βράχων
πνίγηκαν στο ειρωνικό τους βλέμμα.
Οι φιλόσοφοι
μετά από μεγάλο ταξίδι στις έννοιες
έφτασαν επιτέλους να παραδέχονται:
κάθε γιατί που ρωτάς το Θεό
είν’ έν έτυχε στη Φύση.

***

Ασυνήθεις προσαγωγές

Θα σου μιλήσω για πράγματα απλά και καθημερινά
πράγματα σπουδαία, πράγματα αδιάφορα
πράγματα διαρκή και πανταχού παρόντα.
Το περπάτημα ενός πεινασμένου ποντικού σε ένα χωράφι
το απότομο άνοιγμα μιας πόρτας
ένα γλίστρημα πάνω από το νεροχύτη
μια βροχή που έμοιαζε με όλες τις άλλες
ο πιο μεγάλος έρωτας
μια βελόνα πεσμένη στο έδαφος
το τσίμπημα μιας μέλισσας
μια κάπως κρύα παραλία του Αυγούστου
κάποιος ιός της γρίπης.
Θα σου μιλήσω με λόγια απλά και καθημερινά
για μιαν αλήθεια πίσω
από όλη τη ζωή που σε τυλίγει γλυκά
δεν υπάρχει τίποτα που να μην
μπορεί να σε σκοτώσει.

***

Της βροχής οι σκάλες

Μια σκάλα είναι η βροχή
βρέχει για να σκαρφαλώσεις.
Πάνω πάνω είναι τα σύννεφα
όπου πηγαίνουμε όταν πεθαίνουμε
και περνάμε τη ζωή μας μόνοι.
Ύστερα ξαναπεθαίνουμε
γιατί τον παράδεισο που ζούμε
δεν ξέρουμε να τον ζήσουμε
μονάχα ονειρευόμαστε μιαν αλήθεια
άλλη.

***

Όλα εφήμερα και όλα φρούδα

Ανέφικτο είναι ό,τι δεν έχει επιτευχθεί.
Ανέφικτο κι ό,τι
δε θα επιτευχθεί ποτέ.
Μιας λέξης οι αντιλήψεις
χωρίζονται απ’ την άβυσσο της γωνίας.
Ήμασταν ξένοι πολύ πριν κατοικήσουμε στις πόλεις.
Ξένοι μας φαίνονται κι αυτοί που κυβερνούν.
Ούτε για το φως δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε
το ίδιο ηλιοβασίλεμα μας αλληλοσπαράσσει.

***

Le peuple des enfants

Αν ένα έθνος είναι ανώτερο από τ’ άλλα
όλα τα έθνη είναι ανώτερα από τ’ άλλα.
Όλα τα σαρκοβόρα έχουν ένα εαυτό
κι η ουτοπία της επιβίωσης είναι τα όνειρά μας.
Ας θυμηθούμε πόσο σκληρά ήμασταν παιδιά
ας μην εξωραΐζουμε την αγριότητα της φύσης.

***

Το αιφνίδιο δάκρυ του χαρακτήρα

Κλαις με λόγια που δε βγάζουν νόημα.
Μια αδιόρατη ισχύς σπρώχνει το δάκρυ
έξω από τα μάτια σου
νοτίζοντας μια φωτογραφία που τη λένε ανθρωπιά.
Συνήθως είναι αγκαλιά και αγαπάει το χώμα.

***

Ολόκληρος άνθρωπος ολόκληρης μοναξιάς

Να το κόψεις το τσιγάρο, ναι
(να μη φράξουν οι αρτηρίες σου με σκουριά
να μη γεμίσουν οι πνεύμονες καρκίνο
να μη σταματήσει η καρδιά σου να χτυπά).
Το κάπνισμα, όμως, δεν είναι φύλλα καπνού, φιλτράκια
χαρτάκια γλυκόριζας, αναπτήρες με γκάζι, με λάδι, σπίρτα
και άλλα σύνεργα. Το κάπνισμα είναι
ένας ολόκληρος άνθρωπος καμωμένος από μοναξιά.
Τον ανάβεις στη στάση του λεωφορείου, μετά
τον έρωτα, πριν ή κατά τη διάρκεια ενός διαγωνίσματος
πλάι σ’ ένα ποτό που πίνεις για τη γεύση ή το μεθύσι.
Τον ανάβεις περιμένοντας κάποιος να έρθει, κάποιος
να φύγει ή για να επισφραγίσεις ένα θρίαμβο
με αρωματικό ρεμβασμό.
Κόβοντας το κάπνισμα, σβήνεις έναν ολόκληρο άνθρωπο
καμωμένο από μοναξιά
πνίγεις μια ολόκληρη πείνα από γλυκιά αυτοκαταστροφή
στο φέρετρο απομένεις απόλυτα μονάχος.
Τίποτα πια δε σ’ απειλεί με τόση γεύση κι ηδονή.

***

Ο ήλιος της δόξας

Ο ήλιος της δόξας υποχωρεί
κι όσο κι αν ταλαιπωρήθηκες
στη σκληρή του ώρα
ιδρώτας, ξηρασία, ούτε πνοή δροσιάς
τώρα αναίτια λυπάσαι, σκυθρωπιάζεις.
Όλοι οι άλλοι μπορούν ανώδυνα
να φύγουν
Χειμώνες, Φθινόπωρα, Ανοίξεις.
Όχι ο ήλιος, όμως.
Στη θέση του παρουσιάζεται η θλίψη
ακόμη και το νερό αλλάζει γεύση
δίψα να σβήσει δεν προσδοκά.
Βέβαια, ευφραίνεται το χώμα.
Καθώς τα σύννεφα πυκνώνουν
κάθε ανάμνηση ετοιμάζεται να πιει.

***

Τίτλος ιδιοκτησίας

Μη χτυπάς αυτό το θυροκρούστη
το σπίτι αυτό είναι το σπίτι μου
οι τοίχοι του περιβάλλουν τη ζωή μου
και τη σκέψη μου μ’ ελευθερία.
Μέσα εδώ αγκαλιάζω τη γυναίκα μου
ο γιος μου σ’ αυτό το πάτωμα θα μάθει
να περπατάει και να πέφτει.
Δεν είσαι ευπρόσδεκτος εδώ
οι βλέψεις σου όζουν το διαβρωτικό
όσων πεινούν μονάχα στο σκοτάδι.
Μη χτυπάς αυτό το θυροκρούστη
αν πρόκειται τη ζωή μου να προσφέρω
δε θα ‘ναι σε παράσιτα.
Στο σπιτικό αυτό κερνώ μόνον ιδιοκτήτες.

***

Ομόθεοι νέοι και παλιοί

Eδώ στο facebook
πώς να μη σκεφτείς τον Mark Zuckerberg.
Τον Bruce Lee, τον Rimsky Korsakov, τον Woody Allen
τον Johannes Brahms πώς να μη σκεφτείς
όταν βλέπεις ταινίες, ακούς μουσική ή
όταν θυμάσαι τον εαυτό σου μικρό
να ντύνεται κίτρινος πράκτωρ.
Η έναστρη νύχτα του Van Gogh
σφυρίζει στο αυτί σου.
Ο Breton ζωγραφίζει κλεψύδρες με τη γλώσσα
η άμμος πέφτει στο κόσκινο του Dawkins
που σου υπέγραψε βιβλίο ένα απόγευμα.
Όλοι εδώ, στο ποίημά μου, είμαστε άθεοι
πουλάκι μου, κατάλαβες;

***

Στομφώδης η περίσταση

Κι έρχεται στομφώδης η περίσταση
να σου θυμίσει πώς είσαι ζωντανός
γιατ’ είσαι ζωντανός μέσα σε σώμα
κι όχι αλλιώς.
Μαζεύει η περίσταση προσεχτικά όλα τα κύτταρα
κι ένα ένα τα μαλάζει δια πυρός.
Γίνεται ο πόνος τόσο οξύς
έως το σίδερο
κι εκείνο σε λυπάται και στενάζει.
Ήμαρτον προσπαθεί η γλώσσα σου
στο δάπεδο το πρόσωπό σου στάζει.

***

Πολιτικό ποίημα

Άλλοι νογούν με Λειβαδίτη
εγώ με Οδυσσέα Ελύτη

άλλοι με Μίκη Θεοδωράκη
εγώ με Μάνο Χατζηδάκι

Ρίτσο ο άνεμος όταν φέρει
εγώ επιστρέφω στον Σεφέρη

του Παπακωνσταντίνου τη ροκιά
εγώ απορρίπτω με Τουρνά

κι όταν βελάζει ο Κραουνάκης
με ηρεμεί ο Σπανουδάκης

τυρί ερυθρό πήζει στον Ορν
άλλο Καζάκος, άλλο Χορν.

***

Τα δέντρα του πατέρα μου

Πήγα σήμερα και πότισα τα δένδρα του πατέρα μου.
Όταν ζούσε δεν πήγαινα
βαριόμουν και δυσανασχετούσα.
Τώρα δεν πάω επειδή έφυγε
πάω επειδή δε θα ξανάρθει.
Χωρίς εμένα τα δένδρα του πατέρα μου
είναι απλώς δένδρα.

***

Μια αφιέρωση στη γυναίκα μου

Κοριτσάκι μου∙ θα ’ρθει η στιγμή που
ο καιρός θα μας έχει προσπεράσει.
Τα φθινοπωρινά φύλλα δε θα πέφτουν
στο χώμα με το νάζι το γλυκύ της νιότης.
Τα παιδιά (το ξέρεις) όταν περπατήσουν
δεν ανήκουν πια σ’ εμάς
αλλά στον κόσμο που εκείνα κατασκευάζουν.
Εσένα, όμως, κορίτσι μου
δε σ’ απασχολούν αυτά γιατί σου δίνω
το λόγο μου και ο λόγος μου δε σπάει.
Αν περπατήσεις ως το γραφείο μου
εκεί που σκέπτομαι και καπνίζω το τσιγάρο μου
θα είμαι πάντοτε εκεί∙
κι όταν τη νύχτα ξεσκεπάζεσαι
εγώ αμέσως θα ξυπνάω.
Αυτό από δω και μπρος θα είναι
το ξυπνητήρι μου
τα όνειρά σου στα ζεστά
η αγάπη μου θα τυλίγει.

[Εικαστικό: Vincent Van Gogh, Garden in Winter, Μάρτιος 1884, 51 x 38cm.]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s