vn

Πίνακες

Στις γκαλερί βλέπεις σε πίνακες
καμπούρες, ρυτίδες, γκρίζα στόματα
άσεμνων πρησμένων γέρων
που τριγυρνάνε σαν τα πτώματα,

με ραγισμένο δέρμα, λακκάκια, κίτρινα γένια,
λίπος από άσχημα μεθύσια, που κυλά στο αίμα,
στην κοροϊδία και στην απάτη ξεφτέρια,
κρύβουν αποτσίγαρα ψαρεύοντάς τα με τα χέρια.

Λυκόφως της ζωής, άφθονο ντεκόρ,
παντού βρωμιά, κουρέλια και μολύσματα,
ένας ανήφορος συνεχών διαμονών,
μέρα των ενεχύρων και νύχτα των οχετών.

Στις γκαλερί βλέπεις σε πίνακες
πως τέτοιοι γέροι τη ζωή τους εξαργύρωσαν,
βλέπεις τις γραμμές όσων τους ζωγράφισαν,
τη μεγαλοφυΐα βλέπεις – Αυτόν.

***

Αγία Πετρούπολη –
στο μέσο του αιώνα

«Όποιος βοηθά τον άλλο,
είναι Γεσθημανή,
όποιος παρηγορεί τον άλλο,
είναι το στόμα του Χριστού»
ψάλλουν στον Καθεδρικό του Αγίου Ισαάκ,
στη μονή του Αλεξάντερ Νέβσκι,
στο ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου,
όπου αναπαύονται οι αυτοκράτορες,
καθώς και στις υπόλοιπες εκατόν ενενήντα δυο
ελληνικές, οχτώ ρωμαιοκαθολικές,
μια αγγλικανική, τρεις αρμενικές,
λετονικές, σουηδικές, εσθονικές,
φινλανδικές εκκλησίες.

Καθαγιασμός των υδάτων
στο διάφανο γαλάζιο Νέβα
Γιορτή των Φώτων.
Αγνό νερό καθαρτικό
που αποκαλύπτει λαμπρούς θησαυρούς
για το δωμάτιο των μαργαριταριών,
το δωμάτιο του κεχριμπαριού
του Τσάρσκογε Σελό
στους λόφους του Ντούντερχοφ,
ουρανογάλαζο σιβηρικό μάρμαρο
για τη μεγάλη σκάλα,
χαιρετιστήριες ομοβροντίες
καθώς ξεπαγώνουν
οι Κόρες των Λιμνών
Ονέγκα και Λάντογκα!

Πρωινό κοντσέρτο στην αίθουσα Ένγκελχαρντ,
η μαντάμ Στεπάνοβα
που τραγούδησε «Η ζωή για ένα Τσάρο»
του Γκλίνκα, ουρλιάζει αφύσικα,
ο βαρύτονος Βόροζεφ ήδη έχει δεινοπαθήσει.
Σε μια λίθινη στήλη
με λευκά πεταχτά δόντια,
αφρικάνικα χείλη,
χωρίς φρύδια,
ο Αλεξάντερ Σεργκέιτς (Πούσκιν).

Δίπλα του ο βαρόνος Μπραμπέους
που «η μεγαλειώδης υποδοχή από τον Σατανά»
θεωρήθηκε κορυφή της τελειότητας.
Τσελίστας ο Νταβίντοφ.
Στη συνέχεια οι ρώσοι βαθύφωνοι τραγουδούν πολύ χαμηλά,
διπλασιάζοντας τα κανονικά μπάσα της οκτάβας
πολλές φορές,
το κόντρα ντο καθαρό και γεμάτο,
από είκοσι λαρύγγια,
πολύ χαμηλό.

Στα νησιά!
Συγκεκριμένα στο Κρέτοβσκι – χώρος και λέξη για αναψυχή –
Μπασκίρ, Ρώσοι, Σαμογέντ για ταράνδους
σε φυσικό και υπερφυσικό βιοπορισμό!
Μέρος πρώτο:
«Από τον γορίλα έως την εξόντωση του θεού»,
μέρος δεύτερο:
«Από την εξόντωση του θεού έως τη μεταμόρφωση
του φυσικού ανθρώπου».
Ρακί!
Το τέλος των πραγμάτων
μια γουλιά ρακί
πολύ γερή!

Ο Ρασκόλνικοφ
(φαίνεται γενικά πολύ πιεσμένος)
μπαίνει στο Καμπάκ,
συνηθισμένο καπηλειό,
λιγδιασμένα τραπέζια,
φυσαρμόνικα,
μεθύστακες,
πρησμένα μάτια,
κάποιος τον καλεί
«σε μια συνομιλία λογική»,
σκουπίδια στο μαλλί.
(Άλλος δολοφόνος:
Ντόριαν Γκρέυ, Λονδίνο,
οσμή κουφοξυλιάς,
χρυσή βροχή
στο σπίτι – όνειρο στο πάρκο –
περιεργάζεται ένα ρουμπίνι για τη Λαίδη Μπ.,
παραγγέλνει ορχήστρα Ινδονησίας).

Ο Ρασκόλνικοφ
πολύ πεισμωμένος,
τον ξυπνά η Σόνια «με το κίτρινο ραβασάκι»
(Πόρνη. Ο πατέρας της «όμως είναι ανεκτικός»)
του λέει:
«Σήκω! Έλα μαζί μου αμέσως!
Περίμενε στο σταυροδρόμι,
φίλα τη γη που μαγάρισες,
που μπροστά της αμάρτησες,
γονάτισε μπροστά σε όλο τον κόσμο,
φώναξε σε όλους:
Είμαι ο δολοφόνος –
θα το κάνεις;
Θα ‘ρθεις μαζί μου;»
Και πήγε μαζί της.

Όποιος παρηγορεί τον άλλο,
είναι το στόμα του Χριστού.

Advertisements

One thought on “Gottfried Benn, 2 Ποιήματα | μτφρ. Νίκος Βουτυρόπουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s