1

Μεσημέρι Τετάρτης με μέθη και υπεράριθμα χάπια, αυτά της θεραπείας. Κάλος καιρός. Υγρός. Σας το δηλώνω ευθύς εξαρχής ότι αυτό το κείμενο θα είναι κλεψιμαίικο για την γκέι λογοτεχνία-ποίηση (κάτι που χρεώνεται/θα χρεωθεί σε ‘μένα ως λίβελος;). Όπως έκλεψε και ο πατέρας Παΐσιος την κοινωνικοπολιτική κριτική του Κάρολου Μαρξ. Όπως, επίσης, έκλεψε την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση του ισάξιου σε μπόι Κάρολου Μπωντλαίρ. Και τώρα τον πρώτο τον έχουν κάνει άγιο, αν και με παιδιά κι εγγόνια. Μαρξ και Μπωνταίρ γίγαντες και όλοι εμείς σκατά. Τον Μαρξ τον έχεσαν οι ίδιοι η Μαρξιστές και τον Μπωντλαίρ οι κυράτσες της ποίησης.

Μου σύστησαν τον Μπεν Πρόβης, ως ένα άνθρωπο αγνό που παιζογραφεί, ως άνθρωπο ελεύθερο, στηριγμένο στην «αποκλίνουσα σεξουαλικότητα», με τρόπο μοναδικό και ιδιαίτερο. Στις μέρες μας αυτή η «αποκλίνουσα σεξουαλικότητα» έχει αντικαταστήσει το «πουστάρα», όπως η «χρήση ψυχοτρόπων ουσιών» έχει αντικαταστήσει τον όρο «χασικλής» και «τρύπιος». Η σεμνοτυφία δεν έχει τέλος. Όσο για τα πρεζάκια, τα χίλια μύρια…

Ο Μπεν Προβής, γεννημένος το 1978, είχε το θάρρος -ή να μιλήσω πιο λαϊκά- τα αρχίδια να μη κρύψει την ιδιαιτερότητά του. Γιατί θέλει αρχίδια να κόψεις τα αρχίδια σου, του είχε πει η τρανς συγγραφέας-προσωπική του φίλη, Άννα Κουρουπού (Μαμά γιατί δεν το έχω σαν το δικό σου, εκδ. Ποταμός). Το μπούλιγνκ στο σχολείο πήγαινε και ερχόταν. Είχε υποστεί ακόμα και ενδοοικογενειακό μπούλιγκ, γεγονός που τον έκανε «άντρα παλιάς κοπής» και όχι «νέο της εποχής». Δύο ετερόκλητες εκφράσεις που χρησιμοποιούσε ο συγχωρεμένος πια διηγηματογράφος-συγγραφέας, Σταύρος Αντώνιου, για να διαχωρίσει τα αρσενικά από τα τσόλια.

Συναντηθήκαμε μεσημέρι στο Θησείο, λίγο πριν φύγει για επαγγελματικές υποχρεώσεις στο εξωτερικό. Μου είπε ότι ξέρει την αυτοέκδοση από τις Δέκα βρώμικες ιστορίες του Σταύρου Αντωνίου, βιβλίο-σταθμός για την γκέι πεζογραφία του ’80, χωρίς να το έχει διαβάσει. Εξάλλου, πρόκειται για αυτοέκδοση, του είπα, χαμένο από χρόνια. Ένα βιβλίο αγαπητό στους γκέι, στην κορωνίδα των γούστων τους, όσο και η Ευδοκία του Δαμιανού, βιβλίο για τα ψωνιστήρια μεταξύ πολιτών και φαντάρων.

Γεννημένος την ίδια χρονιά και εγώ, σε ένα χωριό κοντά στην Αθήνα. Θυμάμαι το άραγμα των ανδρών στα χαγιάτια, που έχουν ήδη γκρεμιστεί από το ‘90, πανομοιότυπα αλλά της ίδιας καύλας, λειψά οικοδομήματα με αυτά του Χριστιανόπουλου, γυμνόστηθους, μετά τον ύπνο και την δουλειά στην οικοδομή. Να απολαμβάνουν βρασμένο ελληνικό και φέτες καρπούζι ή πεπόνι. Με τις κασετίνες τους και εγώ με βλέμμα άκακο να βάζω τον σπόρο για μια ψυχή ποιητική. Κάτι που τελειοποίησα αργότερα στις τουαλέτες των σχολείων με νόμιμα και παράνομα τσιγάρα. Δεν τον ήξερε τον Χριστιανόπουλο. Δεν διαβάζει, λέει, ελληνική λογοτεχνία. Ο τρόπος για επιβίωση ήταν σκληρός και ο δρόμος έχει τον δικό του νόμο.

Μου είπε ότι λατρεύει την ποίηση του μεσοπολέμου, τον Λαπαθιώτη, αλλά κυρίως την Πολυδούρη. Γουστάρει τους θρασείς ανθρώπους, μου διευκρινίζει. Αυτούς που γράφουνε βιωματικά, που ένιωσαν στο πετσί τους την κάθε λέξη, ενώ σνομπάρει αρκετά τον Ελύτη, γιατί θεωρεί ότι έχει ελλειμματική εμπειρία. Περιγράφει, λέει, τον έρωτα χωρίς να έζησε τις ξεφτίλες του έρωτα. Ούτε καν την εμπειρία του μοιράζομαι. Κάτι που του συμβαίνει, κάτι όμορφο, χωρίς να το ονομάζει σχέση.

Του λέω για τους Ναούς, Πεδίο-Ζάππειο. Μου λέει ότι η πιάτσα έχει μεταφερθεί στο ίντερνετ. Αναπολώντας τη μιλένιουμ εποχή, όσο πιο παλιά τόσο πιο καυλιάρικα. Ο Πετρόπουλος έχει μαζέψει την γλώσσα των ομοφυλόφιλων του κάποτε. Εκεί φαίνεται η καύλα.

2

Κατόπιν, στραφήκαμε αποκλειστικά στο βιβλίο Gay, σημαίνει χαρούμενος από τις εκδόσεις Οσελότος. Ήθελε να σπάσει τα στερεότυπα. Να βοηθήσει να αλλάξει η βιτρίνα των gay, που τους θέλει κουνιστούς και εν τέλει κακομοίρηδες. Το βιβλίο πήρε δέκα χρόνια να γραφτεί και άλλα πέντε για να εκδοθεί. Εκδότες του έλεγαν ότι είναι μεν καλό αλλά η κοινωνία δεν είναι ώριμη να δεχτεί κάτι τέτοιο. Άκουσε θερμά λόγια για το βιβλίο, άλλα δεν. Το βρήκαν, λέει, ωμό. Έτσι στράφηκε στις εκδόσεις Οσελότος, που ευτυχώς δεν το κρύβουν. Το βιβλίο δεν πάει εμπορικά καλά. Και εκεί μου λέει, ακόμα και στην αυτοέκδοση η «εκδότης» ήθελε να αλλάξουμε το τίτλο γιατί δεν τον έβρισκε εμπορικό.

Με το βιβλίο αυτό, ο Μπεν Προβής θεωρεί ότι έκλεισε ένα κεφάλαιο στη ζωή του. Ήταν κάτι που ήθελε να κάνει. Ήταν σαν να πέταξε ένα μπουκάλι με μήνυμα στη θάλασσα. Κάποιος θα βρεθεί να το διαβάσει. Εξάλλου, πιστεύει στο χρόνο. Και κρυφή ζωή ποτέ δεν είχε, λέει με θάρρος, οπότε δεν τον ενδιαφέρει η προσφώνηση γκέι ως βουλοκέρι με αυτό το βιβλίο. Άλλωστε, ως κάποτε περιθώριο «πολεμάει» εκείνους που τον θεώρησαν κάποτε περιθωριακό.

Advertisements

2 thoughts on “Μία συζήτηση του Νίκου Λέκκα με τον Μπεν Προβής

  1. Νίκο Λέκκα, καταχάρηκα το γραπτό σου, την αμεσότητα, τη γλύκα και την αλήθεια, τον πόνο και την κάβλα. Διότι εσύ, εσείς, οι διαφορετικοί, είσαστε εν δυνάμει οι επαναστάτες της γενιάς που σπρώχνει την βαθύτατα συντηρητική ελληνική κοινωνία κάποια βηματάκια μπροστά. Μαζί με σας κι ένα μεγάλο κομμάτι του γυναικείου πληθυσμού κάνει κι αυτό τις μικρές καθημερινές επαναστάσεις στο περιθώριο της ιστορίας. Ναι, εσείς είσαστε η αλλαγή στον τόπο αυτό και όχι οι άθλιοι λιγούρηδες της εξουσίας ή οι αγέλες των τραμπούκων που θέλουν να επιβάλουν τις ιδέες τους, τη δημοκρατία τους, με λοστούς, ρόπαλα και μολότωφ καίγοντας ανθρώπους είτε επειδή σκέφτονται διαφορετικά απ’ αυτούς είτε επειδή είναι διαφορετικοί και πρεζόνια στην πλατεία Εξαρχείων. Τέος Ρόμβος

    Μου αρέσει!

  2. Μια καταγραφή μιας συνομιλίας δυο καταπληκτικών ανθρώπων, που έχω την τύχη να γνωρίζω λίγο. Και όχι μόνον συνομιλίας…συνάντησης. Μια άποψη να καταθέσω μόνον. Δεν υπάρχει πολιτική, ερωτική, γκει κλπ λογοτεχνία. Κάθε έργο λογοτεχνίας ή ποίησης άσχετα αν κυρίως έχει κάποιο θέμα αναφοράς, είναι τα πάντα. Και βέβαια το κριτήριο δεν είναι οι προθέσεις- η λογοτεχνία, η ποίηση πιο πολύ, σε πάνε πέραν απ τις αρχικές σου προθέσεις. Αυτό κυρίως φαίνεται καθαρά απ τον ίδιο τον τίτλο του βιβλίου του Μπεν και κυρίως το περιεχόμενό του. Χωρίς κατατάξεις, κανόνες, απ την αλήθεια του χάους . Κι εκεί καταγράφεται η αξία της γραφής του

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s