ftju

Την γκρανκάσα της φιλαρμονικής έπαιζε ένα χοντρό παιδί, που έκανε διάφορες δουλειές για να ζήσει: σερβιτόρος, αλλά και βοηθός σε γραφείο τελετών. Το δεύτερο το μάθαμε μια τσικνοπέμπτη, όταν εγκατέλειψε τρέχοντας το μεζεδοπωλείο για να φροντίσει κάποιον νεκρό. Προηγουμένως μας είχε σερβίρει κάτι βραστές γλώσσες αρνίσιες, με λαδάκι και ρηγανούλα, πολύ νόστιμες. Αλλά είμαστε αρκετά πιωμένοι, ώστε να επηρεαστούμε άσχημα. Κάτσαμε και ήπιαμε κι άλλο.

Ο Λεωνίδας τα θυμάται αλλιώς: ότι ο φίλος μας πρώτα είχε πάει στο γραφείο τελετών και μετά είχε έρθει να βοηθήσει στο μεζεδοπωλείο. Και ότι εμείς ήτανε κάνα δίωρο που τα πίναμε εκεί και νομίζαμε ότι μας έκανε πλάκα – αλλά αυτός ποτέ δεν έκανε πλάκα, όπως μάθαμε από έγκυρες πηγές τις επόμενες μέρες. Δεν θυμάμαι πάντως να είχαμε αισθανθεί άσχημα την ημέρα εκείνη ή τις επόμενες, παρά την προσπάθεια κάποιων να μας βάζουν ιδέες, εάν έπλενε δηλαδή τα χέρια του -έστω με οινόπνευμα- όταν άφηνε τη δύσκολη δουλειά με τους πεθαμένους, για να έρθει να δουλέψει σερβιτόρος στο μεζεδοπωλείο. Αυτά τα λέγανε οι δυο αδύνατοι -σκέτοι σκελετοί- της παρέας, που ταυτίζανε το πάχος με την έλλειψη καθαριότητας, άποψη που δεν στέκει, αφού οι χοντροί φροντίζουν περισσότερο τη σωματική τους υγιεινή, ακριβώς γιατί κουβαλάνε σάρκες που ιδρώνουν εύκολα. Αλλά οι αδύνατοι εκείνοι, αντιρατσιστές κατά τα άλλα, είχανε τέτοιες απόψεις -οι μονάντεροι- που έπειτα από λίγα χρόνια πέθαναν και οι δύο από ανακοπή. Παρά τα χιλιόμετρα αντοχής που έτρεχαν κάθε Σάββατο ή ίσως εξ αιτίας αυτών των τρεχαλητών άπαξ εβδομαδιαίως, που στρέσαραν τον οργανισμό τους, ο οποίος όλη την εβδομάδα αναπαύονταν στις καρέκλες κάποιου υπουργείου -δεν λέω ποιο για να μην τους φωτογραφήσω και δεν κάνει- πεθαμένοι πια και οι χήρες τους διαθέσιμες, με όρεξη για ζωή.

Το χοντρό εκείνο παιδί -ας τον πούμε «Νίκο»- έβγαζε κάποιο χαρτζιλίκι, κάθε που η φιλαρμονική συνόδευε κηδεία. Από τις κηδείες εκείνες γνωρίστηκε με τα κοράκια της περιοχής. Εργατικός και αχρήματος δήλωσε διαθέσιμος. Του μάθανε πέντε πράματα για να ευπρεπίζει τους νεκρούς κι όποτε είχε δουλειά τον φωνάζανε. Λέγανε πως τον πληρώνανε «με το κομμάτι». Λογικό. Πώς αλλιώς; Αυτός φαινόταν ευχαριστημένος, που είχε ξεφύγει με αυτόν τον τρόπο από την οικοδομή, όπου είχε ξεκινήσει να δουλεύει με τον πατέρα του. Αλλά και τυχερός. Καθώς η κρίση των τελευταίων χρόνων έπεσε βαριά φέρνοντας ανεργία στους οικοδόμους, αυτός φαντάζομαι ότι δουλεύοντας συνεχώς με τους πεθαμενατζήδες θα είχε κάποια λεφτά για να βγάζει το μήνα. Συν βέβαια ότι έβγαζε από την φιλαρμονική, όταν παίζανε σε κηδείες. Συν ότι έβγαζε σαν σερβιτόρος.

-Ναι, καλά, έκανε ο Μιχάλης. Λείπεις χρόνια από το μέρος κι έχασες από τις εξελίξεις.
Έστησα αυτί.
-Πρώτα έχασε την θέση του στην φιλαρμονική. Θύμα έπεσε της άποψης του τελευταίου δήμαρχου, πως έπρεπε η μπάντα να ανανεωθεί και κάποιοι παλιοί να αποστρατευθούν. Η αλήθεια είναι πως είχε παχύνει υπερβολικά και του κάνανε ειδικές παραγγελίες για τα ρούχα του κάθε δυο χρόνια. Πού θα πήγαινε αυτή η ιστορία; Σε εποχές κρίσης, δεν είναι δυνατόν το δημοτικό ταμείο να πληρώνει νέες στολές για τους μουσικούς κάθε τόσο. Μαλακίες, βέβαια. Το διασπαθίζουν το χρήμα εκεί που θέλουν. Απλά, για τον Νίκο κι άλλους δυο -καλά εκείνοι είχαν γεράσει- δεν γούσταραν να το δίνουν πια.
-Θα του έμεινε η απασχόληση στα κοράκια, έκανα.
-Κι εκεί την πάτησε. Του έβαλε όρο η γκόμενα πως αν δεν έκοβε την απασχόληση αυτή, δεν θα τον παντρεύονταν. Καψούρης αυτός αποφάσισε -θέλοντας και μη- να σταματήσει τη δουλειά στα πεθαμενατζίδικα. Ζήτησε αποκλειστική δουλειά στο μεζεδοπωλείο εκείνο. Το θυμάσαι; ακόμη υπάρχει.
-Και λοιπόν;
-Λοιπόν, τελικά, το μαγαζί πέρασε στα χέρια του, το αγόρασε με τα λεφτά της λεγάμενης. Αυτή κάθεται στο ταμείο, αυτός τρέχει όλη μέρα: ψώνια το πρωί, μαγείρεμα μετά. Ευτυχώς έχει δυο καλά σερβιτοράκια και δεν κουράζεται το βράδυ. Και κάτι άλλο: αδυνάτισε! Τον έβαλε αυτή να χάσει κιλά. Τα έχασε. Μισός έμεινε.
-Μπράβο! Ωραία την έφτιαξε την ζωή του ο Νίκος, είπα, έκπληκτος από την απρόσμενη εξέλιξη του παλιού μουσικού, παλιού σερβιτόρου και παλιού βοηθού πεθαμενατζήδων.
-Ωραία φαίνεται, ναι. Αλλά ο ίδιος νοσταλγεί την παλιά του ζωή. Του λείπει η γκρανκάσα. Του λείπει το πέρα δώθε: από τις πρόβες της μπάντας ή και το παίξιμο με την μπάντα στο μεζεδοπωλείο. Κι από εκεί στο γραφείο τελετών. Και από εκεί στο μεζεδοπωλείο πάλι. Ή με όποια άλλη σειρά τα παραπάνω. Από την άλλη, βέβαια, απολαμβάνει τις χάρες μιας σταθερής δουλειάς – κάτι πρωτόγνωρο γι’ αυτόν.
Στο μαγαζί που κάτσαμε να τα πιούμε –αργότερα- τον έβαλα να μου διηγηθεί το πως ο Νίκος βρέθηκε με γυναίκα.
-Στην μπάντα την βρήκε. Αυτή έπαιζε φλάουτο πίκολο. Μικροκαμωμένη και η ίδια, σαν το όργανό της. Βορειοηπειρώτισσα, επαγγελματίας μουσικός με σπουδές στα ωδεία του Χότζα. Εκεί που διάβαζες ήθελες δεν ήθελες, γιατί αλλιώς σε διαγράφανε και σε στέλνανε να βοσκάς γίδες. Λοιπόν, αυτή τέλειωσε τις σπουδές της και ήρθε στην Ελλάδα, τότε που άνοιξε ο Σαμαράς τα σύνορα. Μαζί με τους γονείς της και τα αδέρφια της. Προσπάθησε να αναγνωρίσει το πτυχίο της, αλλά δεν τα κατάφερε -αν κι εξαίρετη μουσικός, θέλανε να την κάτσουνε πάλι στα θρανία, οι ανεγκέφαλοι του υπουργείου- κι έτσι μπήκε στην μπάντα για ψίχουλα. Έκανε και κάποια ιδιαίτερα μαθήματα φλάουτου και πίκολο φλάουτου – υπήρχαν διάφορα ψώνια που ήθελαν να μοιάσουνε στον Ίαν Άντερσον των Τζέθρο Τάλλ, καταλαβαίνεις. Τέλος πάντων, τα δυο αντίθετα συμπαθηθήκανε. Κι όταν αυτός βρέθηκε εκτός μπάντας, με τις οικονομίες που μάζευε η οικογένειά της επί χρόνια αγοράσανε το μεζεδοπωλείο και ανοίξανε πανιά για άλλα μέρη…

Η ιστορία του Νίκου μου θύμισε ειδύλλια ανάμεσα σε μπάσσα-τούμπες και φλάουτα. Ωραία όσο διαρκούν και πληκτικά όταν οδηγούν σε γάμους. Γάμοι μεταξύ μουσικών: δεν υπάρχει πιο δύσκολη συμβίωση, πιστέψτε με. Ιδίως όταν ο μπάσος δεν δουλεύει και σε γραφείο τελετών ή και σε μεζεδοπωλείο. Πλήττει το ζευγάρι όλο μουσική, μουσική. Και τόσο διαφορετικές συχνότητες. Μπορεί να συμπράξει η τούμπα με το φλάουτο πίκολο; Γίνονται αυτά καθημερινότητα; Τα αντέχει ένας γάμος;

Για σκεφτείτε!

Αυτά μόνον στο γκομενιλίκι! Τέλος!

Advertisements

One thought on “Γκραν κάσα – κάσα – μεζέδες εκλεκτοί | Τάσος Μελίτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s