pinar-selek

Υπήρχε κάποτε, σ’ ένα χωριό, μια οικογένεια μελισσοκόμων που ζούσε ειρηνικά μέχρι την ημέρα που ο γιος τους, μόλις έξι ετών, προσβλήθηκε από την παράξενη ασθένεια του μελιού που δεν χτυπά παρά μόνο μια φορά στα σαράντα χρόνια. Μια αρρώστια που η ιατρική αγνοούσε την αιτία και τη θεραπεία της. Εκτός από μέλι και νερό, το παιδί δεν άγγιζε πια καμιά άλλη τροφή. Οι θεραπείες που συνιστούσαν ο ένας κι ο άλλος δεν εξυπηρετούσαν σε τίποτα και το αγοράκι όλο και λέπταινε μέρα με τη μέρα. Οι γονείς του το πήγαιναν από γιατρό σε γιατρό, από χότζα σε χότζα, ακόμα και σε εξορκιστές. Εις μάτην. Το παιδί δεν είχε μάτια παρά μονάχα για δοχεία με μέλι.

Μια μέρα, κάποιοι γείτονες πρότειναν στους γονείς το όνομα ενός ηλικιωμένου σοφού. Κουρασμένοι πια από το να χτυπούν κάθε μέρα και μια καινούρια πόρτα, πήγαν το αδυνατισμένο παιδί στο καλύβι αυτού του άνδρα. Αφού τους άκουσε διεξοδικά, ο γέρος αναστέναξε και είπε: «Δώστε μου δέκα μέρες και ελάτε πάλι να με δείτε. Θα δούμε αν μπορώ να σας βοηθήσω». Παρά την επιμονή των γονιών, δεν είπε τίποτα εκ των προτέρων. Οι δέκα μέρες πέρασαν. Ταλαιπωρημένοι οι γονείς επέστρεψαν να δουν τον γέρο άνδρα. Εκείνος έκανε νόημα στο αγόρι να έρθει κοντά του, το κοίταξε ευθεία μέσα στα μάτια και του είπε: «Μπορούμε να τρώμε κι άλλα πράματα εκτός από μέλι, το ξέρεις, έτσι δεν είναι; Έτσι πρέπει». Έπειτα, του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. Το παιδί κούνησε καταφατικά το κεφάλι, πήρε το ψωμί και το ’φερε στο στόμα του. Την ίδια μέρα, άρχισε ξανά να τρώει τα πάντα.

Μέρες αργότερα, ο πατέρας παρέμενε γεμάτος περιέργεια. Αυτό που αυτός ο άγιος άνθρωπος είπε το είχαν επαναλάβει κι άλλοι χιλιάδες φορές. Γιατί ο γιος μου άκουσε εκείνον; Ποιο είναι το μυστικό του;

Με το μέλι μια ολόκληρης κυψέλης στο δεμάτι του, πήγε για να χτυπήσει την πόρτα του σοφού. Αφού του το έφερε πλαγίως πολλές φορές, κατάφερε στο τέλος να του αποσπάσει κάποιες πληροφορίες. Ο γέρος χαμογέλασε, τον πήρε από το μπράτσο και τον οδήγησε στο πίσω μέρος της καλύβας. Εκεί υπήρχαν δυο κυψέλες. «Είναι απλό, του είπε. Πολύ απλό. Κι εγώ έχω αδυναμία για το μέλι. Δεν επιθύμησα ποτέ να φάω κάτι άλλο. Τη μέρα που μου φέρατε το παιδί, σας ζήτησα δέκα μέρες διορία και όλες αυτές τις μέρες δεν έβαλα στο στόμα μου ούτε μια σταγόνα μέλι για να μπορέσω έτσι να είμαι αφέντης του λόγου μου. Ήταν πολύ δύσκολα αλλά τα κατάφερα. Όταν μίλησα στο γιο σου, ένιωσε την ειλικρίνεια του λόγου μου. Είναι γι’ αυτόν το λόγο που με πίστεψε. Οι λέξεις που βγαίνουν από το στόμα μπαίνουν από το ένα αυτί και βγαίνουν από το άλλο. Όμως οι λέξεις από την καρδιά πηγαίνουν κατευθείαν στην καρδιά».


[Απόσπασμα από το βιβλίο Parce qu’ ils sont arméniens, éditions Liana Levi. Η Pınar Selek είναι τουρκάλα κοινωνιολόγος, κορυφαία μορφή του φεμινιστικού κινήματος στην Τουρκία, αντιμιλιταρίστρια και ακτιβίστρια υπέρ της ειρήνης. Ζει εξόριστη στη Γαλλία όπου κατέφυγε το 2011 ζητώντας πολιτικό άσυλο, μετά το δικαστικό θρίλερ που βίωσε στην πατρίδα της για 11 περίπου χρόνια. Είχε κατηγορηθεί από τις τουρκικές αρχές για συμμετοχή σε βομβιστική επίθεση που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 1998 καθώς και ότι είναι μέλος του κουρδικού κινήματος PKK. Μέχρις ότου αποδειχθεί η αθωότητά της, έζησε στη φυλακή για δυόμιση χρόνια, υπομένοντας βασανιστήρια από τις τουρκικές αρχές και κουβαλώντας μετέπειτα την ρετσινιά του τρομοκράτη. Το 2001 ίδρυσε μαζί με άλλους τη φεμινιστική οργάνωση Ακαδημία Ελεύθερων Γυναικών (Amargi Kadın Akademisi) η οποία διοργανώνει σεμινάρια κι εκδηλώσεις σε όλη την Τουρκία για την κοινωνική αφύπνιση των γυναικών. Το βιβλίο της «Επειδή είναι Αρμένιοι» (Parce qu’ ils sont arméniens) πραγματεύεται τη γενοκτονία των Αρμενίων. Μέσα από τα παιδικά της βιώματα στην Κωνσταντινούπολη και τη συναναστροφή της με Αρμένιους τόσο κατά την μαθητική της ζωή στο γαλλικό σχολείο που φοιτούσε όσο και ως ενήλικας, προσπαθεί να στηλιτεύσει τη λανθασμένη εντύπωση που έχει ο τουρκικός λαός για τους Αρμένιους, ανατρέποντας με τις αφηγήσεις της ένα-ένα τα ταμπού και τις κοινωνικές προκαταλήψεις που επικρατούν στη γείτονα χώρα για τις μειονότητες].

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s