%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82

Νυχτερινό

Μεγάλη και μαύρη ομπρέλα,
μικρή και ροζ ομπρέλα
περπατούσαν κάποτε επικαλυμμένες.
Κατόπιν, η ροζ ομπρέλα άφησε τη θέση της
κι ακολουθώντας ανέβηκε μερικά σκαλοπάτια,
τη στιγμή που η μαύρη ομπρέλα
περνούσε προς την άλλη πλευρά της πόλης.
Ήταν σχεδόν ξημερώματα.
Κατέβαζαν στην είσοδο τα μπουκάλια γάλακτος.
Η μαύρη ομπρέλα πήγε στην κουζίνα
και άνοιξε ένα μπουκάλι ουίσκι.

***

Ο ήλιος του χειμώνα

Ο χειμωνιάτικος ήλιος έρχεται με εκρήξεις στο τζάμι.
Αχ, γιατρέ μου! –του φωνάζω– γριά λεοπάρδαλη, τίποτα το σοβαρό από την τελευταία
επίσκεψή σου!
Η πατούσα σου που έσκισε τα σύννεφα για μου να φέρει ένα κυριακάτικο άρωμα
δεν μπορούσε ν’ αργήσει περισσότερο.
Μου χαϊδεύει το μέτωπο και το στήθος μου μόνο,
και αφήνει μόνο μια ριπή ατμού πάνω από τα οργισμένα παράθυρα.


[Aurel Gurghianu: γεννήθηκε 11 Μαΐου  1924, Iclănzel και πέθανε 28 Σεπτ. 1987, Cluj-Napoca]

Advertisements

One thought on “2 ποιήματα, Aurel Gurghianu | μτφρ. Δημήτρης Κανελλόπουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s