Συνέντευξη Βαγγέλη Κολώνα στον Νίκο Λέκκα

1

H δεκαετία του ‘80 μας έδωσε πολλά καλά. Μία δεκαετία που δεν θα υπάρξει ξανά, ιδίως τώρα με την κρίση όπου η ενδοσκόπηση είναι επιβεβλημένη και αναγκαία. Παρακολουθώ τα σημερινά περιοδικά και βιβλία και σκέφτομαι ότι το ‘80 δεν μπορεί να απαλειφτεί. Παρόλο που δε μας έδωσε σημαντικούς ποιητές, μας έδωσε κάτι εξίσου σημαντικό: αξιοπρεπή ντεκαντάνς κουλτούρα. Περιοδικά όπως το Ιδεοδρόμιο και το Κράξιμο, σαν το Τρύπα και το Αμφί δεν πρόκειται να ξαναβγούν. Όσο και αν πολεμάν έντυπα τύπου Lifo και έντυπα τύπου skreaw δεν πρόκειται να φτάσουν την καύλα, τουτέστιν την διανοητική λίμπιντο στο ζενίθ των προκατόχων. Read more

3 ποιήματα | Πάνος Παπαπαναγιώτου

blanca

Alma mater

έμεινες βουβή να κρύβεσαι
πίσω από κάδους σκουπιδιών
και στοιβαγμένες παλέτες
τ’ Άγια μαλλιά Σου σέρνοντας
να μη Σε βρουν οι ασεβείς
το νέκταρ των ματιών Σου
ν’ αρπάξουν για δικό τους

σήκω Μητέρα, γύρνα στους θεούς
στον κόσμο μην πλανιέσαι
μη τα λιοντάρια που ‘χουν
δόντια μυτερά ή οι μαύροι λύκοι Read more

Γκραν κάσα – κάσα – μεζέδες εκλεκτοί | Τάσος Μελίτης

mel

[μέρος δεύτερο]

Γύρισε και με κοίταξε απορημένος. Εσύ το λες αυτό;, είπε. Από πότε εκφράζεσαι με αφορισμούς; ‘Η μήπως μιλάει το κρασί που ήπιαμε;, συνέχισε χαϊδεύοντας το μούσι του – χαρακτηριστική κίνηση αμηχανίας του φίλου εκείνου – ποιος ξέρει άραγε που βρίσκεται και πώς περνάει, τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές στο χαρτί του λάπτοπ μου.

Η ένταση της φωνής του με έκανε να κινητοποιηθώ, να προσπαθήσω να απαντήσω πειστικά, με επιχειρήματα. Στη συνέχεια αισθάνθηκα μικρός και λίγος να αποφανθώ για την κοινή ζωή του ζεύγους και μάλιστα να βγάλω και πορίσματα γενικότερα περί ανθρωπίνων και διαφυλικών σχέσεων, η ώρα μία το βράδυ στην πόλη που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια, εν μέσω φαντασμάτων του παρελθόντος μου, δηλαδή φαντασμάτων ερώτων που ξεκίνησαν με πολλές ελπίδες κάποτε και που τώρα χλωμές αναμνήσεις είναι ότι απέμεινε από το συναίσθημα, που στην ουσία κάλυπτε την ατέλειωτη σεξουαλική όρεξη ημών των παλαιοτέρων, που πήγαμε το μισό γυμνάσιο στα χρόνια της χούντας σε πόλεις επαρχιακές, με ένα σωρό περιορισμούς, οι οποίοι ακριβώς και τελικώς πετύχαιναν το θέριεμα της λίμπιντο, παρά την κατάψυξή της. Και που το μισό αυτό δυσκολεμένο γυμνάσιο έκανε και κάνει – ακόμη και τώρα που πέρασαν τα χρόνια – να γυαλίζει το μάτι στη θέα μιας ωραίας κοπέλας ή ακόμη και μιας ώριμης γυναίκας, η οποία ξέρει να ντύνεται και να κινείται ηδυπαθώς στους πεζοδρόμους της Αθήνας, ου μήν αλλά και της περιφέρειας. Read more

Άιντε ρε | Βάιος Μπαλατσός

vmp

φέρσου και συ σα να μη συνέβη τίποτα
Τίναξε τη στάχτη σου βαριά
Άσε το αμπελόφυλλο να τυλίξει τα σκατά σου
Είμαστε όλοι βρώμικοι και μεθυσμένοι
Άστο το πούστικο να σου κάψει τα πάντα
Να γεννήσει μέσα σου έναν Άνθρωπο
μονάχα αυτή την ιδιότητα
που ξέρει να λιώνει και να μαγνητίζει
όχι να βλέπει και να συστήνεται Read more

Γενικών καθηκόντων | Γιώργος Σαράτσης

gsn

[όπως γυρίζει ο ήλιος κι η μέρα σβήνει νωρίς
όπως λογαριάζουμε μ’ επιθυμίες και βλέμματα
κι όπως η Ελλάδα φθινοπωριάζει
μαζί με τα πουλιά και τα δέντρα της]

Αν ακούσεις για επαναστάσεις και τέτοια
καμιά ομοιότητα με τον καιρό σου
Μεταλλασσόμαστε σ’ ό,τι επιθυμήσαμε
όχι με την ψυχή
αλλά με τον φόβο μας

Να προχωρά ο άνθρωπος
χωρίς να βλέπει εμπρός του
και να ‘ναι γοητευτικό το σταυροδρόμι
η ανώνυμη ανάσα
το επιθετικό φως του Νοέμβρη Read more