blanca

Alma mater

έμεινες βουβή να κρύβεσαι
πίσω από κάδους σκουπιδιών
και στοιβαγμένες παλέτες
τ’ Άγια μαλλιά Σου σέρνοντας
να μη Σε βρουν οι ασεβείς
το νέκταρ των ματιών Σου
ν’ αρπάξουν για δικό τους

σήκω Μητέρα, γύρνα στους θεούς
στον κόσμο μην πλανιέσαι
μη τα λιοντάρια που ‘χουν
δόντια μυτερά ή οι μαύροι λύκοι

– στον Όλυμπο δεν πάω
μερίδιο αν δεν πάρω
τον μισό ουρανό
τη μισή γη και θάλασσα
ή λίγη απ’ τη μισή
την άφιλτρή σου αγάπη.

[διασκευή από αρχαία επιγραφή: Ύμνος στη Μητέρα των θεών, Ανωνύμου
(Furley – Bremer 6.2)
μτφρ: Σταύρος Γκιργκένης]

***

Όταν μεγαλώσω

Όταν μεγαλώσω
θέλω να γίνω ευτυχής
ν’ αφεθώ στον εαυτό μου
στους φίλους, στα παιδιά μου
χαλαρός στα καθημερινά
αχαλίνωτος στις αργίες
να μην αγχώνομαι, να αισιοδοξώ
να με καλούν σε Κυριακάτικα τραπέζια
σε γκαλά – όταν μεγαλώσω
να επενδύσω
να συνταξιοδοτηθώ
να ιδρώνω σ’ έναν κήπο
να ταξιδεύω
να θυμάμαι τα παλιά
να καλομαθαίνω τα εγγόνια
να προσέχω τι τρώω
όταν μεγαλώσω
τίποτ’ απ’ όλα αυτά
να μη θέλω

***

Νηκτωδία*

ο μπαμπάς πριν κοιμηθεί
λέει πως ήμουνα κακό παιδί

μα ήπιε σήμερα πολύ
κι απόψε πιο πολύ

[*αναγραμματισμός του «κτηνωδία»]

[εικόνα]

Advertisements

One thought on “3 ποιήματα | Πάνος Παπαπαναγιώτου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s