sg

δεν ζω έρωτες,
δεν περιμένω να με σώσουν

ούτε αναπνέω μέσα από αυτούς
μόνο το βλέμμα έχει μείνει

καρφωμένο πάνω στο ξύλινο σταυρό
ιεροκήρυκας που περιμένει

να αδράξει την επόμενη μέρα
κραυγάζοντας

μονάχα το όνομα αυτής

για άλλους αδερφή
για άλλους ερωμένη

για εκείνον απλώς την λένε Μαρία
μόνο Αυτή Ρύεται Ιου Αμαρτίας

***

Της άρεσε να χορεύει
δύο τρία βήματα μπροστά

έγερνε προς τα αριστερά
στην αγκαλιά του

εκείνος την έπιανε
με μια κυκλική φιγούρα

την πέταγε ψηλά

εκείνη την ώρα

στην ιεροτελεστία των σκιών

τα σώματα είχαν ενωθεί

η λάμψη στα πρόσωπα
έδειχνε

την ολοκλήρωση της έλλειψης

***

Τι να σκέφτεσαι
τώρα που σου στέλνω από απόσταση μάνα

είναι χρόνια που σκεφτόμουν
να σου γράψω

μα καμιά σειρά δεν χωρούσε
αυτό που ήθελα

έσπαγαν όπως το σχοινί του ακροβάτη

όλοι φεύγουν
και δεν γυρίζουν πίσω

όλοι τους καταραμένοι και όμορφοι
έως το τέλος

μυηθήκαμε στη ζωή
ξεχνώντας τον βασικό προορισμό

όλοι οι ποιητές που διάβαζα
έφυγαν στα 27 τους

συνειδητοποίησα
ότι έχω 1 χρόνο ζωής ακόμα

[εικόνα]

Advertisements

One thought on “Αιρετικά | Γιάννης Σγουρούδης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s