ioan

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Κοιτάζω τον ουρανό και γίνομαι ένα με το μπλε του. Και τα βράδια πάλι, αυτόν μόνο ποθώ. Να γίνομαι η ερωμένη του ανάμεσα στα αστέρια.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Θαυμάζω μονάχα τα φύλλα των δέντρων. Πώς ταπεινώνονται κάθε φθινόπωρο και μένουν χωρίς εγωισμό. Και πώς την άνοιξη από το φως καινούργια βγαίνουν πάλι.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Φοράω το άρωμα της θάλασσας στο βλέμμα. Ψέλνω μαζί της έναν εύθυμο σκοπό. Να ξορκίσω θέλω, την μελαγχολία.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Ερωτοτροπώ μόνο με τον άνεμο. Χορεύω γυμνή μαζί του. Και αν θα χάσω τον ρυθμό, ξέρω πως εκείνος και πάλι θα με χαϊδεύει.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Φωνάζω στη βροχή τα όνειρά μου. Και καθώς θα ξεπλένει από πάνω τους τη σκόνη την κοσμική, θα τα ονομάσω ελευθερία.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Κόβω τα σχοινιά μου. Δεν θέλω αυτό που αγαπώ, μα αυτό που μου ταιριάζει. Αυτό που η ψυχή μονάχα αναγνωρίζει.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Αγαπώ τα μάτια των ανθρώπων. Μαζί τους με τον Θεό μιλώ. Μου δείχνει την καρδιά τους. Κάθε χτύπος μια ευχή. Κάθε χτύπος η ίδια ευχή…

Να απεγκλωβιστούμε από ό,τι μας κρατά στη γη…

Advertisements

One thought on “Απεγκλωβίζομαι | Σωτηρία Ιωαννίδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s