saratsis

1.
Ρυάκι, ένα πλατανόφυλλο πλέει ήσυχα.
Ξαφνικά, σταματάει σε μια διχάλα.
Οπως εγώ στη δική σου αγκαλιά.

2.
Τα πιο τρυφερά δάχτυλα
τελειώνουν σε νύχια αγριόγατας.

3.
Η μέρα ανοίγει τα κόκκινα χείλη της
σαν αιδοίο.
Τι θα γεννήσει πάλι;

4.
Στον ωκεανό της νύχτας
δεν υπάρχουν ναυαγοσώστες.

5.
Καθώς ανοίγω το φερμουάρ της μέρας
το δάχτυλό μου σκαλώνει.
Πονάει.

6.
Κάθησα ήσυχα
στο κατώφλι του σπιτιού μου.
Ο κόσμος
ήρθε και κουλουριάστηκε στα πόδια μου
σαν αδέσποτο σκυλί.

7.
Κάτι σαν σινικό μελάνι
χύνεται στον ουρανό.
Σιγά-σιγά
κυλάει προς την πόλη.
Νυχτώνει.

8.
Ο μαύρος πάνθηρας της νύχτας
πηδάει ανελέητα
απο σώμα σε σώμα.

9.
Ποτίζει στη βεράντα τα άνθη της.
Ξαφνικά μπαινει μέσα.
Σε λίγο ξαναβγαινει.
Δήθεν ξέχασε τη ζακέτα της.
Απλώς θέλει να με ξαναδεί.

10.
Χιόνι.
Αυτά τα ήσυχα αποσιωποιητικά
Του απείρου…

Advertisements

One thought on “Φύλλα στο ποτάμι | Αθανάσιος Κριτσινιώτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s