saratsis (3).jpg

Αγαπητοί γονείς,
Δεν ξέρετε πόσο ανακουφισμένη νιώθω που δεν θα έχω την έννοια σας. Φεύγω. Εύχομαι να ζήσετε σαν τα ψηλά βουνά κι άλλον να μην παιδέψετε σ’ αυτή τη ζωή όσο παιδέψατε εμένα.
Σας διαβεβαιώνω ότι ούτε σαν σκιά δεν πρόκειται να διαβώ το κατώφλι του σπιτιού σας από δω και πέρα. Βασανίστε ανελέητα ο ένας τον άλλο.
Λυπάμαι αλλά η επικριτική στάση σας υπήρξε ανασταλτική και με απομάκρυνε ουσιαστικά από κοντά σας. Μην κλάψετε για μένα, θα το θεωρήσω υποκρισία.
Θυμηθείτε, όταν ήμασταν μαζί, δεν με ρωτήσατε ποτέ τι είναι αυτό που επιζητώ, το μόνο που σας ένοιαζε ήταν τι θα πει ο κόσμος.
Με γαλουχήσατε ανελεύθερη, επιτρέπω έστω και τώρα στον εαυτό μου να πετάξει ελεύθερος μακριά.

***

Αγαπητά μου παιδιά,
Σας απαλλάσσω από την παρουσία μου. Ξέρω ότι είστε σε θέση να ζήσετε τη ζωή σας και να κάνετε αυτά που εσείς θέλετε. Συγνώμη αν κάποιες φορές έκανα ότι ακριβώς μισούσα στη συμπεριφορά των δικών μου γονιών. Προσέξτε να μην το κάνετε κι εσείς στα δικά σας παιδιά αργότερα.
Να θυμάστε πως στην πορεία που θα κάνετε, άλλα θα σας υπαγορεύει το μυαλό κι άλλα η καρδιά σας. Φροντίστε λοιπόν να ζήσετε ουσιαστικά πλούσιοι από έρωτα, εμπειρίες και γνώση.
Ποτέ μην σκεφτείτε τι θα πει ο κόσμος. Κάντε το σαν χάρη σε μένα. Να ξέρετε πως η αγάπη μου και η ευχή μου θα σας συνοδεύει πάντοτε και σε κάθε σας βήμα.
Γιατί μάνα είναι μόνο μία.

***

Αγαπητέ σύζυγε,
Φεύγω λοιπόν για πάντα και είσαι καιρό προϊδεασμένος γι’ αυτό που πρόκειται να συμβεί. Ίσως με πρόσεξες πως ήμουν λυπημένη, χαμένη στον δικό μου κόσμο, σκυμμένη πάνω από βιβλία και λευκές κόλλες χαρτί που γέμιζαν με τις ιστορίες μου.
Αυτές τις ιστορίες δεν θέλησες να τις διαβάσεις ποτέ. Ελπίζω τουλάχιστον να διαβάσεις αυτό το γράμμα.
Φεύγω για να μην γεμίζω με μιζέρια την καθημερινότητά μας. Σε απαλλάσσω από την παρουσία μου, έχεις το πεδίο ελεύθερο να κινηθείς όπως εσύ θέλεις.
Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να είναι ευχαριστημένοι με τα ίδια πράγματα. Κατανοώ πως ήσουν απορροφημένος με τα δικά σου, έπρεπε όμως κι εγώ κάποια στιγμή στη ζωή μου να λυτρωθώ από τη μελαγχολία της Κυριακής, τη μοναξιά του βραδινού, την ανία των διακοπών.
Σε θεωρώ ικανό να σταθείς δίπλα στα παιδιά μας, ένας σωστός πατέρας, όπως έπραξα κι εγώ σαν μητέρα εδώ και τριάντα χρόνια.

***

Μήνυμα σε κινητό
Μωρό μου, τους ειδοποίησα όλους. Σε μισή ώρα θα είμαι στο αεροδρόμιο. Φιλάκια. Σ΄αγαπώ. ❤

[εικόνα: Γιώργης Σαράτσης]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s