derleth

i) Το βαλσαμωμένο κιτς

Ένας χαρωπός πρίγκιπας στήνει έναν ομοφυλοφιλικό χορό γύρω από τον θρόνο του Βασιλιά.
Στην τρίτη του περιφορά, του βάζω τρικλοποδιά για να σκάσει,
να βουλώσει την κιτς συνήθεια στο στόμα του, να λερώσει τα κιτς ροζέ φορέματα.
Τρεις βρικόλακες, κάθονται γύρω από το κυκλικό τραπέζι.
Πίνουν τσάι σε ένα ξεχασμένο αρχοντικό.
Κιτς, αιματοβαμμένες ταπετσαρίες, κιτς λεκιασμένα μεσαιωνικά κοστούμια.
Κάνουν θόρυβο και το γλεντάνε. Στο τρίτο δεκάλεπτο του πεθαμένου αυτού πάρτι, ξεχασμένη σε μια γωνιά λέω με υφάκι:
“Σκάστε γελοία κορόιδα, όταν κάνετε θόρυβο φωνάζουν την αστυνομία”.
Οι γείτονες φωνάζουν την αστυνομία. Έτσι τέλειωσε το πάρτι τσαγιού των βρικολάκων.
Εγώ απλά φεύγω με ένα χρυσό στέμμα στο κεφάλι.
Με το κιτς ξηλωμένο στέμμα μου φορεμένο, χαράζω δρόμο για το επόμενο Βαλσαμωμένο Ποίημα.

ii) Το βαλσαμωμένο ατμοσφαιρικό

Καθώς οι καταρράκτες πλημμυρίζουν τα καστανόξανθα της μαλλιά, κάτω από τους συννεφιασμένους ουρανοξύστες του Κιότο,
ουρλιάζει σε μια άγνωστη γλώσσα “Τι βαλσαμωμένη ατμόσφαιρα Θεέ μου!”
Ποιος καρφωμένος σε ταπετσαρία σκηνοθέτης μετράει τα βήματα μου, γράφει τα λόγια μου και λασπώνει το αγαπημένο μου μπουφάν;
Και η βαλσαμωμένη ατμόσφαιρα υψώθηκε και έφτασε στα ουράνια, κόλλησε τον ουρανό μια σπάνια αρρώστια μεταδοτική,
τσούγκρισε ένα ποτήρι γάλα με τον Βασιλιά του ουρανού και τώρα πια βρέχει γάλα και καπνίζει λάκι στράικ.
Μια καταχνιά από λάκι στράικ η ατμόσφαιρα μας απόψε.
Τα ονόματα είναι τόσο αληθινά, τα ονόματα είναι τόσο βαθιά και μυστηριώδη.
Δε θα γράψω το όνομα ή τα ονόματα του σκηνοθέτη της ατμόσφαιρας.
Σταμάτησα να γράφω ονόματα πια.
Απλά θα σας αναφέρω πως στάζει ένα χαρτονένιο κουτί γάλα στο πάτωμα, από τις ύπουλες επιθέσεις ενός λυσσασμένου.
Κείτεται νεκρό και πεσμένο εκεί.
Nevermind.
Με το ατμοσφαιρικό βαλσαμωμένο τσιγάρο μου παρέα, θα σας γράψω για το επόμενο Βαλσαμωμένο Ποίημα.

iii) Το βαλσαμωμένο αερικό

Το βαλσαμωμένο αερικό λατρεύει το μπαλέτο, είναι ντυμένο μπαλαρίνα.
Το βαλσαμωμένο αερικό θα μπορούσε να χορεύει μπαλέτο, μα το βαλσαμωμένο αερικό παραμένει αιώνια καρφωμένο σε έναν τοίχο.
Χασμουριέται και βαριέται, ταλαντώνει τα νησταλέα μάτια του αριστερά και δεξιά.
Λούζει το δωμάτιο με βαλσαμωμένα κορμιά και δωμάτια, λούζει το δωμάτιο με φώτα από την τελευταία αναπνοή που κράτησε από κάποτε.
Δεν κουνιέται μένει μαρμαρωμένο, φιλοξενούμενο στον γέρο τοίχο που το κοιμίζει γλυκά μέχρι το ξημέρωμα.
Στο δωμάτιο υπάρχουνε μέρες πάρτι, τα βαλσαμωμένα κορμιά στους τοίχους τους διπλανούς κάνουν πάρτι.
Τα έντομα κάνουν πάρτι, τα ζώα κατουράνε στα πάρτι.
Τα ξερατά βρωμάνε στα πάρτι.
Το πάρτι στο Δωμάτιο παίζει μουσική με ήχους τρυπητούς
και οι τρύπες των θηλυκών κορμιών ξεχειλώνουν και κρέμονται κάτω από το κατουρημένο και φτυσμένο ταβάνι της φτηνής Μπίρας.
Μα το μόνο πράγμα για το οποίο αξίζει να αγωνίζεσαι σε αυτή τη ζωή είναι το βαλσαμωμένο χασμουρητό του πληγωμένου αερικού.
Ίσως και το γαλανό του βλέμμα με τα πρησμένα πρωινά μάτια. Ίσως.
Το χασμουρητό που πλένει με ανέμους και ήλιο το ξεκίνημα των ημερών μετά το πάρτι.
Με το κάποτε αναπάντεχα αέρινο κοστουμάκι μπαλαρίνας βαλσαμωμένο στην κρεμάστρα, σκέφτομαι να μην σας ξαναγράψω Βαλσαμωμένη Ποίηση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s