io.JPG

Θήραμα που κρέμεται απ’ το τσιγκέλι. Σφάγιο στο βωμό κι ασάλευτο πανί στο πέλαγος. Πέτρα στο χέρι της κρατάει η αλήθεια, “μη μου τους κύκλους τάραττε”, σου λέει. Μαζί την κουβαλάς μες στο δισάκι σου κι άλλοτε πάλι στο στήθος άκλαυτη την περιφέρεις. Μια μέρα ξεπεζεύεις. Με χέρια ακούραστα σκάβεις μια τρύπα και εκεί την παραχώνεις, μήπως κι ανθίσει τώρα πια μέσα στο χώμα.

“Έναν ορίζοντα δώσε μου να ιχνηλατεί το αύριο”, της λες, ”ένα ξερό ψωμί ανάμεσα στα δόντια, μια δάφνη στα μαλλιά. Μια σφαίρα φύτεψε στον κρόταφο να μπει η σελήνη. Με Κένταυρου κορμί, αμπέλι να αναζητώ και ένα φτηνό νεφέλωμα την μάταιη σπορά να στεφανώνει. Σε παίγνια αλλότρια το ζάρι μου να ρίχνω, γονυπετής να κάνω τον σταυρό μπροστά σε φοίνικα, για να ξεχάσω την Ιθάκη”.

[εικόνα: επεξεργασμένο έργο
του Adriaen van Utrecht, Stilleben mit Hase und Vögeln]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s