tonia

κρυώνω – δεν θα με ζεστάνεις
θα περπατήσω σε γκρίζο χώμα
σαν της Σελήνης
και δεν θα ακούγεται καμιά μουσική
θα παραμιλάω δίχως να μιλάω
θα σκέφτομαι αυτούς που αγάπησα
δίχως να τους θυμάμαι
μα θα με πληγώνει αέναα
μια πικρή νοσταλγία
θα περπατήσω μέχρι εκεί που δεν φτάνει
κι όταν φτάσω
θα συνεχίσω

***

Λες να σε βρω εκεί
κι επιτέλους να ενωθούμε
εγώ με το γυμνό μου σώμα
κι εσύ με το γυμνό δικό σου
όπως δεν κάναμε ποτέ εν ζωή;

Τότε θα ‘ναι ωραίος τόπος
αυτός ο Θάνατος

***

Με φαντάζομαι όμως θλιμμένη
βλέπω ένα δάκρυ κρυσταλλωμένο
κάτω απ’ το μάτι,
μια έκφραση παιδιού που δεν το παίξανε
στάση σκυφτή του γέρου,
βλέμμα ζηλόφθονο
γι’ αυτούς που ακόμα ανασαίνουνε

***

Κι ύστερα θα έρθει η φώτιση
θα συναντήσω το Θεό αυτοπροσώπως
θα επισκεφθούμε παρέα
όλους τους γαλαξίες,
θα με ξεναγήσει στα νεφελώματα,
θα με βάλει στη χορωδία του Παραδείσου
και στο εξής με αγγελική φωνή
θα τραγουδώ το Ωσαννά

Advertisements

One thought on “What will death be like? | Τόνια Κοβαλένκο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s