md

Τώρα, που όλοι οι φράχτες
εντός μας
γκρεμίστηκαν καταγής
και με μερικούς τοίχους λιγότερο
στις ψυχές
είδαμε πώς πλησιάζει
ο ουρανός,

τώρα, που καρφώσαμε
και την τελευταία σπασμένη σανίδα
πάνω στη σκάλα,
που από μιαν άλλη ζωή
μεταφέραμε,
και τίποτε πια δεν μας χωρίζει
από τους κήπους του Θεού,

με χαριτωμένη κίνηση
παγιδεύει αυτός την λευκή πεταλούδα,
που ανάμεσά μας πετά,
κι αργά τη συνθλίβει
με τα δάχτυλα.

Τα πνευμόνια μου είναι γέρικα,
για να χωρέσουν όλον αυτό τον ουρανό,
που κουβαλά στα φτερά της.

Γιατί κλαις,
λέει,
άτρωτη είσαι πια .

Άνθρωπος δεν μπορεί δυο φορές να σκοτώσει
μια και την αυτή πεταλούδα.

Advertisements

One thought on “Ανθρώπινο έλεος (Човешка милост), Aksinia Mihaylova | μτφρ. Μαρία Δούμπα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s