giard 2

Στον Γιώργο που την κοπάνησε νωρίς απ’ την ζωή
Στην Μαρίνα όπου και αν βρίσκεται

Επικαλούμαι το επάγγελμά μου: δημοσιογράφος. Αυτός που γράφει για τα γεγονότα των πόλεων – χωριών. Προσπάθησα να το πετύχω. Ως ρεζίλι για την οικογένεια, για τον τρόπο που επέλεξα να κάνω δημοσιογραφία. Ως ζων δεν πέτυχα το ανάποδο του ρεζιλέματος, την αξιοπρέπεια σε όλη την έκφανσή της. Ως θανών, δεν ξέρω. Γιατί κάποτε τα γραπτά έμεναν. Τώρα δεν ξέρω.

Ο Μπωντλαίρ, που κατέγραφε τα βαθύτερα ένστικτα του καιρού του ως ποιητής, δεν είχε σίγουρα την ζωή που του άξιζε. Δεν του άξιζε εκείνη η μάνα, εκείνος ο πατέρας, εκείνος ο πατριός και εντέλει εκείνη η ακραία τοξικομανία του καιρού του, εκείνη η αφραγκιά και κυρίως εκείνη η σύφιλη. Αλλά αν δεν περνούσε όλα αυτά τα κανάλια, μπορεί να μην ήταν σήμερα, ο ΜΠΩΝΤΡΑΙΡ, η κορώνα των κολασμένων ποιητών. Με το φωτοστέφανο του αγίου να τον συντροφεύει και μετά το ταξίδι. Κυρίως μετά από αυτό. Ένας ρομαντικός στην αυγή του καπιταλισμού…

Εγώ ως δημοσιογράφος, πριν γράψω, προσπάθησα να γνωρίσω το (οποιοδήποτε) Κλεινόν Άστυ και να προσφέρω στους αναγνώστες την βαθύτερη ουσία της ύπαρξης, των κλοσάρ που την αράξουν στα παγκάκια με φτινόκρασο, τους πρεζάκηδες που βρίσκουν καταφύγιο σε γωνιακά πεζοδρόμια, τους γέρους τραβεστί που πάντα μου προκαλούσαν κατάθλιψη και μια δυναμική εφορίας, τους επαρχιώτες που έφταναν για μια καλύτερη τύχη, τους καφενόβιους, τους μπαρόβιους, τους μοναχικούς, τους σαλεπιτζήδες, τους κράχτες, τους παπατζήδες, τα ναυάγια της ζωής. Και φυσικά τα εκδιδόμενα πρόσωπα όλων των φύλων. Τις «Μπαλάντες του Περιθωρίου» έτσι όπως της κατέγραψε ο Α. Καρδάρας. Έχω ζήσει τις «Μπαλάντες της Οδού Αθήνας» και πάντα ένιωθα ότι αυτή την οδό και τα γειτονικά σοκάκια πρέπει να την ανεβαίνεις και να την κατεβαίνεις τις νυχτερινές ώρες, την ώρα που ο ερωτισμός είναι στο ζενίθ γονυπετής, όπου στην καθαρότερη γωνιά της ψυχής σου πρέπει να ανάβεις ευλαβικά κεριά για εκείνες της γυναίκες, εκείνους τους άντρες, καθώς επίσης στο αδαμάντινο χαρακτήρα του Μάνου. Του Μάνου που μας κοινώνησε το ήθος της Οδού, που εμείς οι περίπου 40αριδες το ανακαλύψαμε εκ τον υστέρων. Λόγω ηλικίας και μόνο. Αλλά ο Μάνος ήταν ο Μάνος. Στο διπλανό χωριό αναπαύεται…

Ο λόγος, λοιπόν, για τα εκδιδόμενα πρόσωπα. Κυρίως για τις πόρνες του πεζοδρομίου και των πορνείων. Που τις προσκυνάν οι μοναχικοί άνδρες, μιας κάποιας ηλικίας συνήθως. Τις ερωτεύονται και τις λατρεύουν, σαν το άγαλμα της Madonna, στην «Νοσταλγία» του Αντρέυ Ταρκόφσκυ κάπου στην Ιταλία. Και όμως την λατρεία/ευλάβεια μπορείς να την συναντήσεις παντού. Στην Μονμάρτη, στο Κολλοσέο, στην δική μας Πλατεία Ομονοίας (Πλατεία Ομονοίας όνομα και πράγμα, έστω και με δολοφονίες), πιο κάτω στο Μεταξουργείο, πιο πάνω στην Πλατεία Βικτωρίας, όπου αράζουν αλλοδαπά αγόρια ν’ αφήσεις τα μάτια σου, που για τους αγίους πατέρες και αγίες μητέρες είναι η απαρχή στην πορεία τους στην ποίηση και στην αθανασία. Στην ποίηση που σπάνια γράφετε σε ρίμες και στην αθανασία που κανένα συναξάρι αγίων δεν πρόκειται ποτέ να τους κάνει μονογραφία.

porni (1)

Ευτυχώς που υπήρξε ένας Ιωάννου με την «Ομόνοια 1980» και κυρίως ευτυχώς που υπάρχει ένας Ηλίας Ηλιού με τους «Άγιους στην Πλατείας Ομονοίας στο παράθυρο μου» ένα ποιητικό βιβλίο – φωτογραφικό λεύκωμα, όπου ο Ηλίου φωτογραφίζει γυμνά αγόρια της Ομόνοιας στο παράθυρό του και γράφει ένα ποίημα για το καθένα. Όπως γυμνά αγόρια φωτογράφησε ο Γέρος και ανθολόγησε δίπλα σε μεταφρασμένα στην αγγλική ποιήματα του Καβάφη. Λευκώματα και βιβλία με μια αίσθηση σαν να βρίσκεσαι σε τεκέδες οπίου και την κοσμούν εκδιδόμενα πρόσωπα.

Ο κάποτε διευθυντής του «Ριζοσπάστη», Πέτρος Πικρός, γράφει για μαχαιρώματα, χασικλήδες, νταραβέρια ουσιών, βίζιτες και άλλα. Η αλητεία είναι στο DNA των μοναχικών ανδρών. Η Μαρία Πολυδούρη, ως μοιραία γυναίκα, κυκλοφορούσε με παντελόνια, κάπνιζε δημόσια και «μπεκρούλιαζε» σε καφενεία των τότε Εξαρχείων. Όλα αυτά ως ντελικάτο άρωμα.

Κάθε άντρας στην ζωή του προσκύνησε μια πόρνη, είτε το παραδεχόμαστε , είτε όχι. Μιλάω ακόμα και για κάτι κατάπτυστους εφήβους που παίρνουν σβάρνα σε κοπάνες οδούς με κόκκινα φανάρια. Άσχετα τι παραδεχόμαστε -το ξαναλέω- και οι μεν και οι δεν τουλάχιστον μια καψούρα την έχουμε φάει. Ζόρικη, ενοχική, ενδόμυχη αλλά υπέροχη. Όλα τα άλλα είναι στην τύχη του Έρωτα, όπως ο κάθε άντρας το εκλαμβάνει, σύμφωνα με της αρχές του. Κάποτε ως ονείρωξη, κάποτε ως αυτοϊκανοποίηση, κάποτε ως παρών. Αν και όταν λήγει είναι αλλιώς.

Πάντα ένας απών έρωτας σηματοδοτεί το ερωτικό παρών μας. Και μες στις ντάγκλες από ξύδια και ουσίες. Γιατί εμείς οι άντρες (όποιου σεξουαλικού προσανατολισμού) όταν σβήνουμε τις καψούρες μας με ξύδια και ουσίες, δεν είναι λίγες οι φορές που μες στο μυαλό μας πήραμε μια Μαλβίνα, φτυστή με εκείνη του Μπωντλαίρ, κυρίως εκείνη που μας έριξε στην Ποίηση. Μπορεί να ήταν και το ριζικό μας: ηδονές και ποίηση του κορμιού και της σκέψης, ως γνήσια παιδιά του Μπωντλαίρ, με εξασφαλισμένο θάνατο σε λαϊκό σανατόριο, εξασφαλισμένο θάνατο για εμάς και τα καρντάσια μας είτε σε ένα παρελθόντα χρόνο, είτε σε ένα οδυνηρό παρών, είτε σε ένα μέλλον που πια δεν έχει τίποτα να υποσχεθεί.

Και εγώ που δεν έχω τίποτα να περιμένω, κάθομαι σ’ ένα άδειο παλιόσπιτο και γράφω, με ουζάκι και προπολεμικά ρεμπέτικα. Κι όλο επαληθεύω αν λειτουργεί το τηλέφωνο και ελέγχω το κουδούνι μη τυχόν με θυμηθεί μια ανύπαρκτη Μαλβίνα ή ένας υπέροχος αλλά ανύπαρκτος Μαλβίνος για αγκαλίτσες και φιλάκια με όρεξη για μπαλαμούτι παλιού καιρού και ανομολόγητο έρωτα.


[ Η ποιητική συλλογή του Μποντλαίρ, «Σε μια Πόρνη», κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις έκδοσης «Δίδυμοι» . Πρόκειται για νεανικά εμπειρικά σονέτα από το ταξίδι που του επέβαλε ο πατριός του στην Ινδία για να ασχοληθεί με το εμπόριο. Η ξυλογραφίες είναι κάποιου MING και η μετάφραση κάποιου Χ. Το ίδιο θέμα το συναντάμε και σε ποιητική συλλογή του σκηνοθέτη – ποιητή Ορέστη Λάσκου, με τον ίδιο τίτλο. ]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s