saratsis_kriaritsi

Τελευταίο μπάνιο, κατά πώς φαίνεται, για φέτος στο Πλατανίτσι, απέναντι ο Άθως τόσο ξεκάθαρος όσο και οι δύο πόλοι της ύπαρξης.

Νεράκι μου να σε φιλήσω – ξαφνικά μου ’ρθε μια τέτοια παρόρμηση, ψαράκια μου, όμορφες σαΐτες μ’ ορθάνοιχτα μάτια, δελφίνια γελαστά που χορεύετε στον αφρό, άμμος και βράχια που πάνω σας ξεκούραζα το θνησιμαίο μανδύα του σώματος.

Ένας σχεδόν ολόκληρος χρόνος μέχρι το επόμενο καλοκαίρι είναι μεταφυσική. Σας αποχαιρετώ θαυμάζοντάς σας και τίποτα να με πληγώνει, ούτε καν ο θάνατος, της ζωής το εναρκτήριο πέναλτι, τίποτα να μ’ ενοχλεί κι από βεβαιότητες δεν ξύνομαι. Παραδίνομαι στην στιγμή, παραμερίζοντας τις πικρές τσουκνίδες, αδύνατο να μην τις βρεις και στο πιο χτενισμένο χωράφι.

Απ’ την φύση μου αγελαίος, σήμερα νοιώθω την ενστικτώδη απομάκρυνση, εγώ μόνο και το νερό, το χώμα, ό,τι μπορώ να περισώσω με την σκούπα της όρασης.

Νεράκι μου να σε φιλήσω, να σ’ αγκαλιάσω και να χορέψω μαζί σου κάτω απ’ το φώς των αστεριών, να ευχηθώ του χρόνου να σας ξανάβρω εδώ στον μικρό παράδεισο.

Αγελαίος από αιώνες απροσμέτρητους, κανείς δεν ξεφεύγει απ’ του ζώου το δόκανο, σήμερα όμως μόνος λυσσασμένα και σχεδόν ευτυχής. Σκέφτομαι με τις ελάχιστες συνδέσεις, στο μυαλό μου ’ρχονται οι όμορφες πευκοβελόνες που δέχεται στοργικά η γη και ταυτόχρονα οι κρεουργημένες χαρουπιές του Σαράτση πληγωμένες από αγελαία χέρια, απ’ την μαζική των ανθρώπων παράνοια.

Η ποιητική μου ουτοπία είναι ν’ αυτοκτονήσω κάποτε με τις κομψότερες κινήσεις πλήρης και γαλήνιος, έστω κι αν αυτό είναι ανέφικτο.

Νεράκι μου δώσ’ μου κι εσύ ένα φιλάκι.

Καλό φθινόπωρο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s