gsaratsis

στους ψυχιάτρους
[για επαναπροσδιορισμό του κοινωνικού περιθωρίου]

Την ποίηση μπορούν να την καταλάβουν μόνο οι μεθυσμένοι. Οι μεθυσμένοι του πρωινού. Για αυτούς γράφω, σ’ αυτούς απευθύνομαι. Πριν λίγο κόντεψε να με πατήσει αυτοκίνητο – πρώην φίλου, με πινακίδες, που του ’μαθα ποιες γυναίκες είναι για σχέση, αλλά προτίμησε τις Λίτσες και τις Σούλες. Κινέζος της ψευτομαγκιάς, αυτός. Πρεζόνι εγώ, τουτέστιν άνθρωπος με πάθη.

Την ποίηση μπορούν να την καταλάβουν μόνο οι μεθυσμένοι. Και λίγο οι μαστουρωμένοι. Για τον Ανέστο, στη σχέση του με την Δέσποινα. Αν και σούπερ, ο Ανέστος την διέγραψε. Και αν η κυρία, λέω, δεν ήταν σούπερ; Σούπερ με Σ κεφαλαίο, αλλά εκτός ηλικιακής νόρμας. Κάποια χρόνια μεγαλύτερη. Και στα γεράματα ισχύει αυτό· το “μεγαλύτερη” στα νιάτα λειτουργεί αντιστρόφως. Στα γεράματα όλοι ψάχνουν πιπίνια. Και να πάει να γαμηθεί η αξιοπρέπεια. Η αξιοπρέπεια της Κυρίας που επιτρέπει στον άντρα της να μεθάει. Μονήρης, με φίλους, με πουτάνες, ερωμένες ή χωρίς. Όπως εγώ, τον Λαλάκη, ετών 26. Πούστης ερωμένος. Ετών 40 εγώ, (γεράκος ψυχικά αν και κάνω –το προσπαθώ τουλάχιστον– στην ηλικία μου τον εραστή). Λεπτομέρειες, θα πείτε. Και χωρίς φουσκωτά βυζιά, μόνο μπούστο ποδοσφαιριστή για να κουρνιάζω τις ταξικές από παιδί ανησυχίες μου. Βυζιά εντελώς σφιχτά. Γιατί το βυζί –το οποιοδήποτε βυζί– πάντα ήταν, είναι και θα είναι το βυζί της μαμάς. Της μάνας…

Την ποίηση μπορούν να την καταλάβουν μόνο οι μεθυσμένοι του πρωινού. Και αυτοί λίγο. Τόσο λίγο που θεωρείται ανυπόστατο. Τί πάει να πει ανυπόστατο στις ερωτικές σχέσεις; Την ποίηση μπορούν να την καταλάβουν μόνο οι μεθυσμένοι. Και λίγο οι μαστουρωμένοι. Μαστουρωμένοι σαν το Σάκη, τον αοιδό.

Ο Άκης μπορούσε πάντα. Σε όποια κατάσταση κι αν βρισκόταν, σχιζοφρενική ή μη. Ο Άκης, το καμάρι μου. Ο Άκης που έκανε καριέρα μη αναμενομένη στη δημοσιογραφία. Ο Άκης που ήταν αυτό που θα ήθελα να είμαι: αλήτης παντοτινός. Και είχε την καριέρα που θα ’θελα να έχω. Ο Άκης πέθανε, εγώ ζω. Κι ο αδερφός του δεν με δέχτηκε στο μνημόσυνο. Αυτά στο χωριό. Εμένα τον Νίκο. Τον Νίκο του Άκη. Κάναμε έρωτα πρώτη φορά στις αλάνες του Κολωνού. Και όταν λέμε έρωτα, να μπαίνει ο ένας στον ψυχισμό του άλλου. Εγώ σ’ αυτό που ήταν, στον αντάρτη πατέρα του, ακόμα και του Άρη Βελουχιώτη· κι αυτός σ’ αυτό που είμαι, στον δολοφονημένο κολόμπα, σαν τον Πατέρα μου ή τον Παγκατίδη· τον Παγκατίδη που ήταν αριστούργημα – επί της ουσίας ουρανοκατέβατος για την παλιοκοινωνία. Δείτε τον ως περσόνα, όπως θέλησε να τον δει ο Κοροβίνης.

Πάρτε τα όλα, πουλήστε τα, μπας και γλυτώσουμε απ’ τους εφιάλτες μας. Όλα, όλα μα όλα! Και τα οικόπεδα και τα σπίτια στο χωριό. Αυτό μου έκανε κλικ από την λεσβιακή σχέση των δύο αδερφάδων στο «Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί» της Φρίντας Λιάππα. Της Φρίντας που πέθανε για τον ίδιο λόγο. Όχι από το άφιλτρο τσιγάρο που γουστάρουμε (κασετίνα Άρωμα ή συρταρωτό Ζιτάν) ή από το ποτό (πάντα Πολίτικο Ούζο 12, κονιάκ, ή σκοτσέζικο κόκκινο Johnny), αλλά από το μπούλιγκ. Το μπούλιγκ ακόμα και από πρώην ομότεχνους, τώρα πια συνοδοιπόρους.

Για το μπούλιγκ που νιώθω κι εγώ στο χωριό. Από πρώην συνοδοιπόρους. Από ’κείνους που τα βράδια έπιναν μπάφους στα τραπεζάκια της πλατείας μιας λούμπεν πολιτικής κατάστασης, μεγίστη πολιτική πράξη, αλλά τώρα πια Χρυσή Αυγή. Τους είδα σαν τον μπόγια να περνούν και τον φονιά. Και δεν είναι συνοδοιπόροι. Είναι εχθροί, περαστικοί ή μόνιμοι.

Και έμαθαν να σοφάρουν με την κάθε λιράτη γκόμενα με πλατινέ κουρούπα ή και χωρίς, ετών 41. Γκόμενες απροσδιόριστης ηλικίας, μπορεί συνομήλικες, μπορεί αιώνες μικρότερες, μπορεί και αιώνες μεγαλύτερες. Και όπως είχε γράψει ο Άσιμος: τέτοια είναι η στέρησή τους η σεξουαλική, πάντα με λιράτες. Εμείς, ούτε κατά διάνοια με λιράτες (έστω και σε πορνείο), γιατί δεν μας έβγαινε. Ούτε και πρόκειται ποτέ.

Λένε ότι την ποίηση των σχέσεων μπορούν να την καταλάβουν μόνο οι μεθυσμένοι. Και ελάχιστα οι μαστουρωμένοι. Οι μεθυσμένοι του πρωινού. Οι μεθυσμένοι για σχέση. Έστω και αν έχουν φάει κόλλυβα.

[εικόνα: Γιώργης Σαράτσης]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s