saratsis

Φωτογραφία ταυτότητας

Χαμογελάστε παρακαλώ
ή κλάψτε αν θέλετε.
Αναλόγως το πουλάκι
που θα βγάλει το κλικ.
Αηδόνι ή κοράκι.
Αν πάλι ξεπροβάλλει
καμιά κουκουβάγια,
παραμείνετε απλώς σοβαροί.

Θα λέμε μετά
πως στην πανίδα των πτηνών
έγκειται
η φωτογραφία της ταυτότητας μας.

***

Τα παλιά μας σώματα

Τα παλιά μας σώματα
ενσαρκωμένα στη μνήμη
εγχάρακτα
απο χαστούκια και χάδια,
χειραψίες υποδοχής,
φιλιά αποχωρισμών
κι ηδονικά δαγκώματα.

Ονόματα
που, είτε θυμόμαστε είτε όχι,
γεμίζουν τα κοιμητήρια
της σάρκας μας,
σώματα παλιά―
ιστορίες σε αποσύνθεση.

Κι εκείνο το ένα,
το πιο παλιό απ’ όλα μας,
στο βυζί της μάνας του
κρεμασμένο
δεν έπαψε ποτέ
να δημιουργεί τη μητέρα
που το δημιούργησε
στη σκοτεινή της μήτρα
πριν το εκβάλλει στο φως.

Το πρώτο μας κλάμα,
παράφωνο,
απαιτητέα προκαταβολή
για όλα τα παλιά μας σώματα
αυτά που σέρνει στο διάβα του
ισοβίως
το φθαρμένο σαρκίο μας.

***

Ταχυδρομείο

Δερματόδετα δέματα,
χωρίς παραλήπτη
κι αδιευκρίνιστο αποστολέα,
με προπληρωμένο τέλος
περιμένουμε
και παραμένουμε
ανεπίδοτοι
ως την επιστροφή μας
Ταχυδρόμος η ζωή.

***

Γέφυρες

Τοξοτές γέφυρες
οι ζωές μας
κι από κάτω κυλάνε
ποτάμια, χρόνια κι αίματα.
Χτισμένες με τα χέρια μας,
με τις πέτρες που μαζέψαμε
από τους αλάθητους,
για να περνούν περήφανα
οι πιο δικοί μας άλλοι
κι ας αλητεύουν στα θεμέλια
οι άλλοι, που δικοί μας
δεν γίνανε
όσο κι αν το προσπαθήσαμε.

[εικόνα: Γιώργης Σαράτσης]

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “4 ποιήματα | Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s