saratsis (2)

Κάποτε στο δάσος
δεν συμβαίνει τίποτα –
απολύτως τίποτα
Ακινησία
μες στη σιωπή των κορμών
και των φύλλων
Χώμα ζεστό
και μικρά πτώματα
θρέφουν τις ρίζες

Κάποτε το δάσος
στέκει αθόρυβο –
σαν να μην υπάρχει
Κι εγώ
ανάμεσα από κωνοφόρα
σε κάποιο ξέφωτο
ή πάνω σε βράχο
αφουγκράζομαι
το τίποτα –

το απολύτως τίποτα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s