gavvaris

Το λάθος

Χτυπούσαν
το τζάμι του παραθύρου μου
κάτι
χτικιασμένα κίτρινα φώτα
το άνοιξα
μπήκαν μέσα οι ασθένειες κι από τότε
οι άνθρωποι πεθαίνουν…

***

Τα μικρά

Θυμάμαι εκείνους τους ρήτορες
ανεβασμένοι σε κάρα
έτοιμοι να σε πυροβολήσουν
*
καλύτερα να συμμετέχεις στους θερισμούς
απολαμβάνοντας τους καρπούς των εποχών
*
ο ακροβάτης του τσίρκου ισορροπεί τη συνείδησή του
στα βλέμματα των παιδιών
*
ο καντηλανάφτης φλερτάρει με τις γνωριμίες των αγίων
*
τα χρόνια λογαριάζουν πόσους αιώνες
θα περιμένουν, γερνάνε κι αυτά
*
πώς να κοροϊδέψουμε τους δρόμους με τα άσκοπα οχήματα
που τρέχουν για να μη προλάβουν
*
ανεβαίνεις σε λοφίσκους και υψώματα
ν’ ακούσεις το τεριρέμ του ιεροψάλτη για κάποια σωτηρία
και στο στόμα ο τρούλος μιας δαπανηρής εκκλησιάς
*
πεταλούδες αθόρυβες ροδοκόκκινες δεν πετούν
ακίνητες κάθονται στα κλαριά ελπιδοφόρων δέντρων
παριστάνοντας τους πολύχρωμους καρπούς.
*
Τελικά, ξέχασα τα σημαίνοντα
να θυμηθώ
τα μικρά τα πολύ μικρά εκείνα που δεν φαίνονται
εκείνα που μ’ αγάπησαν που θα στέργιωναν την ύπαρξη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s