karaoglani

Αναμνήσεις

Ουρές σαμιαμίδια
σφιχτά στο σπιρτόκουτο
κλεισμένες
ακίνδυνα νεκρές
μα σαν ανοίξεις
έτσι για πλάκα
σπαρταράνε σακάτικες
απεγνωσμένα ζωντανές
οι μισερές…

***

Κάθε νύχτα γερνάω

Κάθε νύχτα γερνάω
με η χωρίς μακιγιάζ
-εξαρτάται πως πέφτω στο πλάϊ –
πότε γερνάω όμορφα
με τις ρυτίδες μου αναπαυμένες
στων εμπειριών την μαλακιά επιδερμίδα
πότε αγριεύουνε τραχιές
-ουλές που ξεχωρίζουν-
στης θύμισης το πεπραγμένο
ή την απουσία∙
κάθε νύχτα γερνάω
με εραστή βρέφος στον κόρφο ή χωρίς
με εγγόνια στο πλευρό,
η με το σκύλο στο πάτωμα∙
-τα μάτια ορθάνοιχτα-
το τι με περιμένει
τι παίρνω και περνώ
αντιελιξήριο νεότητας με τιθασεύει
ανήμπορά μου


*από την υπό έκδοση συλλογή Παλιά Κρυστάλλινα Ποτήρια

Μια σκέψη σχετικά μέ το “2 ποιήματα | Αναστασία Καραογλάνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s