Ο κήπος

Ο κήπος τούτος
έρημος
χρόνια τώρα.

Σκυθρωπός κι αμίλητος,
ντροπιασμένα κρύβει
το πρόσωπο στα ξερόχορτα.

Μα εσύ, μικρός τραγουδιστής
γλυκύτατα που άδει·
παρηγοριά και χάδι
στη γραία λεμονιά.

***

Βαρύ πένθος

Δάκρυα πολλά·
μεγάλου θρήνου.

Αίσθηση, όμως,
ανεπάρκειας
και υποψία
ανεξόφλητου χρέους.

Δικαίως·
καθότι
σε τέτοιες απώλειες
ο θρήνος
πάντα ελλιπής.

***

Άτιτλο

Αμέλεια;
Αποκλείεται.
Ξεκάθαρα πράξη
ατόφιας σκοπιμότητας.

***

Το κερί

Ένα κερί σιγοκαίει ολομόναχο.
Λιώνει και σιγά-σιγά σώνεται.

Προσπαθεί να φωτίσει αλλά μάταια.
Το δωμάτιο ανεπίδεκτο φωτός.

Πολύ το σκοτάδι.
Υπερβολικά βαρύ για ένα μόνο κερί.

Φύσηξε αέρας και η φλόγα τρεμοέπαιξε.
Εις μάτην· δεν έσβησε.

Έστω και μόνο του, συνεχίζει να καίει.

***

Διαίσθηση

«Έφυγες» αλλά
που και που επιστρέφεις·
άλλοτε ως θρόισμα
και άλλοτε ως ψιλόβροχο.

***

Η λεωφόρος

Πάλι αναστατωμένη η λεωφόρος.
Και πότε, άλλωστε, δεν ήταν;

Όχληση. Όχληση διαρκής.
Οπτική και ακουστική.

Δύσκολα συνηθίζεται.
Αλίμονο, όμως, αν τη συνηθίσεις.

Η πόλη, τότε, θα σε έχει ισοπεδώσει
και στο τέλμα της πια θα ανήκεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s