Το πορτρέτο ενός καλλιτέχνη | Παύλος Καστανάρας

Joseph-Beuys

Στον Joseph Beuys

Στου καιρού τα μποφόρ η επιτυχία
μια δίψα στον τοίχο
βλέμμα εν εγρηγόρσει
εγκαταλείποντας την αγέλη
την επανάσταση χωρίς γέλιο.

Η τέχνη γίνεται όπλο
πετάχτε τα έργα!
Με αξίνη
και πτύο
και εν τη πέτρα
η τέχνη. Read more

Οι νόμοι της τσιμεντένιας θάλασσας | Νικήτας Α.

pasia

Κοινωνική, πολιτική αποσύνθεση
αφού βλέπω αυτό που βλέπεις
και αναπνέω αυτό που αναπνέεις
γιατί να είμαι εγώ ο σκλάβος και ’συ ο αφέντης;
Νικοτίνη, ναρκωτικά, κινούμενα θέατρα του παραλόγου
χαμένες ελπίδες, χαμένα όνειρα της Κατερίνας Γώγου
ειρωνικά χαμόγελα πίσω από μάσκες οξυγόνου
συγκρούσεις, πολιτικά σκάνδαλα είναι χάσιμο χρόνου.
Μην γίνεσαι αυτό που δεν σ’ εκφράζει
η ζωγραφιά της μάχης δεν αλλάζει. Read more

Ένας τρόπος να πεις φεύγω | Ευθύμης Λέντζας

letz

α’

Βλέπω πρόσωπα τσακισμένα
στο φως της νύχτας
το χαμόγελο – πορσελάνη
σέρνεται απ’ το σαλόνι στην κρεβατοκάμαρα
ξηλώνει το φόρεμα της ψευτιάς
η ηθική της περσόνας
αφήνει το σώμα γυμνό
πάνω σε σατέν σεντόνια
βρωμάει το κραγιόν
όταν ξεβάφει
τα μάτια μουτζουρώνονται
μπερδεύεται η εικόνα
καθαρή η δαντελένια κιλότα
στο πάτωμα
οι εραστές όλο επιστρέφουν
τι γυρεύουν;
Η αγάπη
πέθανε
κάποιος φωνάζει:
ας γαμηθούμε. Read more

Η γυναίκα μου έφυγε | Ηλίας Κουρκούτας

kourkout

με φώναξαν
να αναγνωρίσω το πτώμα
στην υπόγεια αίθουσα
του Δημοτικού Νεκροτομείου
του Περιφερειακού Νοσοκομείου,
η γυναίκα μου,
ακίνητη νεκρή παγωμένη

κάποτε στους κήπους μας
υπήρχαν λεμονιές

αναγνώρισα το πτώμα
από την φρικτή οσμή
ένα ακίνητο σύννεφο αέρα
που κάλυπτε το κεφάλι της Read more

Ισημερία με πειράματα τηλεμεταφοράς | Γιώργος Μύαρης

myaris

Ω Ερατόσθενες, πόσοι αιώνες φιλόθεων σε καταπίεσαν;
Πόσα μιλιούνια ψυχές επέμεναν
στη σκοτοδίνη του “επίπεδου κόσμου”,
πόσοι “επιστήμονες” να διδάσκουν
την τυφλότητα του “κοσμοειδώλου” των θρησκευόμενων αλάτων
(Σέργιε Μακραίε, μη νίπτεις τας χείρας σου,
τρόμαξες ακόμη και τον κλεινόν Ευγένιον); Read more