Επιφυλλίδα Γιάννη Αντιόχου | Νίκος Λέκκας

face2

(Για τις Εισπνοές και τις Εκπνοές)

Ο Γιάννης Αντιόχου είναι η μαγκιά και η εκδίκηση της συνωμοτικής γενιάς μου. Βαθιά ποιοτικός, βαθιά δημοκράτης και προπάντων βαθιά Ποιητής. Τώρα που «η μαγκιά και η εκδίκηση» του χώρου, οι εκπρόσωποί της μας έχουν αφήσει χρόνους… Ενδεικτικά αναφέρω: Μάρκο Βαμβακάρη, Ανέστο Δελιά, Παύλο Σιδήροπουλο από Έλληνες, Τζιμ Μόρισσον, Μπιλ Μπάροουζ, Τζίμι Χέντριζ από αλλοδαπούς και Κατερίνα Γώγου και Μέριλιν Μονρόε από τις Κύριες.

Και τα δύο βιβλία του Γιάννη Αντιόχου, οι Εισπνοές και οι Εκπνοές –βιβλία για μια παράπλευρη πραγματικότητα ζωής– είχαν την τύχη (και το άξιζαν) να εκδοθούν από τον Ίκαρο, τον εκδοτικό των τιτάνων. Και ο Αντιόχου είναι ένας τιτάνας. Read more

Advertisements

Απεγκλωβίζομαι | Σωτηρία Ιωαννίδου

ioan

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Κοιτάζω τον ουρανό και γίνομαι ένα με το μπλε του. Και τα βράδια πάλι, αυτόν μόνο ποθώ. Να γίνομαι η ερωμένη του ανάμεσα στα αστέρια.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Θαυμάζω μονάχα τα φύλλα των δέντρων. Πώς ταπεινώνονται κάθε φθινόπωρο και μένουν χωρίς εγωισμό. Και πώς την άνοιξη από το φως καινούργια βγαίνουν πάλι.

Απεγκλωβίζομαι από ό,τι λαχταρώ. Φοράω το άρωμα της θάλασσας στο βλέμμα. Ψέλνω μαζί της έναν εύθυμο σκοπό. Να ξορκίσω θέλω, την μελαγχολία. Read more

Αιρετικά | Γιάννης Σγουρούδης

sg

δεν ζω έρωτες,
δεν περιμένω να με σώσουν

ούτε αναπνέω μέσα από αυτούς
μόνο το βλέμμα έχει μείνει

καρφωμένο πάνω στο ξύλινο σταυρό
ιεροκήρυκας που περιμένει

να αδράξει την επόμενη μέρα
κραυγάζοντας Read more

3 ποιήματα | Φανή Αθανασιάδου

athan

Μυστική συμφωνία

Συμφωνία
εν μέσω τριγμών
δεν μπορούσε να παζαρέψει
την τιμή των τετιμημένων
πλήθος συγκεντρωμένο στην πλατεία
περίμενε καρτερικά
για τη διανομή νερού.
Όλο το οικοδόμημα
που με τόσο κόπο έκτισε
διακυβευόταν απόψε
κινδύνευε εν μία νυχτί
να καταρρεύσει
σαν χάρτινος πύργος. Read more

Τρεις σκέψεις | Χρήστος Μαρτίνης

martinis

1.

μπερδεύω τελευταία το κόκκινο του ήλιου με το αίμα
κι έπαψαν να ριζώνουν μεσα στα χέρια μου λουλούδια
το όπλο της ζωης μου θαμμένο σε συρτάρι
σκουριάζει κάτω από πορτοφόλια κάρτες κέρματα
και τρεις οι σφαίρες του, το αιώνιο ψέμα
της μέρας του θεού, όλα τα βαρετά τραγούδια
που με σκέρτσο τραγουδώ κρατώντας ένα πλαστικό δοξάρι
κι όσα με κόπο και αναίτια στα τόσα χρόνια έμαθα Read more