6 ποιήματα, Pedro Sevilla | μτφρ. Στέλιος Καραγιάννης

gs

i. Η αξία της ποίησης

Κάποτε, αναρωτιέσαι, τι νόημα
έχει να γράφεις ποιήματα, σε αράδες μετρημένες
να επικεντρώνεσαι στη μνήμη και στη βιογραφία
όταν στους δρόμους βασιλεύει ο πόνος
κι η πλατεία είναι δίχως περιστέρια.
Δεν είναι μια μάταιη εμμονή αυτό το καταναγκαστικό
έργο του να εξηγήσεις μια ζωή, τη δική σου,
ενώ οι άλλοι πεθαίνουν ή υποφέρουν
στην απέραντη ενδοχώρα της αδικίας;
Σκέψου ότι αν αυτά τα πράγματα σ’ απασχολούν
και ο ξένος πόνος δεν σου είναι
αδιάφορος, είναι κάτι που οφείλεται στην ποίηση:
να επιδιώκεις την ομορφιά με ρυθμό και λέξεις
-ότι αυτό είναι ένα ποίημα-
δεν θα τακτοποιήσει μια ζωή σκληρή και αμείλικτη,
αλλά εσένα σε κάνει καλό, θλιμμένο και μυστηριώδη,
τρεις αξίες που αν σ’ αυτές εστιάσεις
γεννιούνται απ’ την εξοικείωση σου με την ομορφιά.
Γι’ αυτό μην το αφήνεις, επίμενε,
χάραξε τη λαβωματιά απ το φως κάποιων στίχων
που μιλούν για σένα και τους οποίους κάποτε τρέμεις.
Θα δημιουργήσεις ένα φάντασμα, το φάντασμα που είσαι.
Αλλά, θα είναι σίγουρα ένα φάντασμα βεβαρημένο απ’ την ηθική. Read more

Advertisements

Τρόπαια από τα χρόνια της μητρός | Γιώργος Κοζίας

sarg

Κι αυτές που αγάπησαν στα Κύθηρα
Κι αυτές που κοιλοπόνεσαν στις Θήβες
Κι αυτές που γέννησαν στα λαϊκά νοσοκομεία
μίσχο, φύλλο, ανθό και πέταλο
την άλογη
την εξαυλωμένη
την καβαλημένη φύση

τρόπαια φέρνουν ματωμένα
τρόπαια σωμάτων θεσπεσίων
τρόπαια ανθρώπων λυγισμένων
τρόπαια εραστών
τρόπαια ξένων
τρόπαια αρραβώνων ξεχασμένων Read more

Το χορτοκοπτικό, Philip Larkin | μτφρ. Κώστας Δεσποινιάδης

larkin

Το χορτοκοπτικό μπλόκαρε, δύο φορές· σκύβοντας, βρήκα
έναν σκαντζόχοιρο σφηνωμένο στις λεπίδες του
Νεκρό. Ήταν στο ψηλό γρασίδι.

Τον είχα δει και παλιότερα, τον είχα μάλιστα ταΐσει, κάποτε.
Τώρα, είχα καταστρέψει τον ταπεινό του κόσμο
Ανεπανόρθωτα. Τον έθαψα μα αυτό διόλου δεν βοήθησε:

Το επόμενο πρωί εγώ ξύπνησα αυτός όχι.
Η πρώτη μέρα έπειτα από έναν θάνατο, η νέα απουσία
Είναι πάντα η ίδια· Πρέπει να προσέχουμε

Ο ένας τον άλλο, να είμαστε καλοί
Όσο υπάρχει ακόμα καιρός Read more

Κυψέλη | Νίκος Λέκκας

lrk

[αφορμή της ποιητικής συλλογής Μακάριοι οι σκύλοι του οινοπνεύματος του Γιάννη Ζελιαναίου, εκδόσεις Straw Dogs, 2015]

Ο λόγος για εκείνη την περιοχή του κέντρου που μ’ έκανε να έχω μια αίσθηση νεανικότητας, ανεμελιάς. Εκείνα τα χρόνια που άρχισα να οσμίζομαι τον κόσμο, να προσπαθώ ν’ απαντήσω το αναπάντητο ερώτημα: ποίος είμαι και τι με τραβάει. Τότε που έπιανα συζητήσεις με αδέσποτα -τα προτιμούσα από τους ανθρώπους- και ένιωθα πανευτυχής. Τότε που νόμιζα ότι στην Κυψέλη με περιτριγύριζε ένα νέφος εκκεντρικότητας. Στενά με νησιά του Αιγαίου για οδούς, σαν τουρνέ στο γαλάζιο της μελαγχολίας. Εκκεντρική μελαγχολία, κατάρα. Read more

Biolamin | Θοδωρής Νταλούσης

trik

Ήταν οι καλές εποχές. Το αφεντικό έπινε κρασί πίσω απ’ το ταμείο. Ο Μιχάλης κούρδιζε το μπουζούκι προτείνοντας στον κιθαρίστα να αρχίσουν από σολ μινόρε. Και η ταβέρνα γέμιζε, τα γκαρσόνια έτρεχαν εδώ και εκεί με φορτωμένους δίσκους. Ο Μιχάλης έριχνε τις διπλοπενιές του και τραγουδούσε για την άπονη ζωή, το κάματο και τον άδικο ντουνιά σαν σε παλιά ελληνική ταινία. Ο κιθαρίστας δίπλα του, άπειρος, ακολουθούσε με δυσκολία. Σε κάθε λάθος ακόρντο έπεφτε πάνω του η αυστηρή ματιά του Μιχάλη. Ευτυχώς, οι πελάτες μασούσαν τα παϊδάκια και το αφεντικό γλυκοκοιτούσε τη λαντζιέρα. Κανείς δεν πρόσεχε το φάλτσο ντουέτο. Read more