Ένα κι ένα κάνουν δύο | Αντιγόνη Ηλιάδη

I.
Ένα κι ένα κάνουν δύο –είπες–
αλλά εδώ είμαι μία που νιώθω μισή
φιλάω γρήγορα κι εσύ αργά
θέλω να χορτάσω πριν τελειώσουν τα όνειρα
ρώτησες γιατί δεν γράφω για εσένα
σου είπα ότι δεν ξέρω να γράφω ποιήματα
και ύστερα σκέφτομαι τα μακριά σου μαλλιά
πόσο θέλω να τα τραβήξω δυνατά
για να φέρω τα χείλια σου στα δικά μου
αν γράψω για ’σένα θα πρέπει να σου
ξεσκίσω τους τοίχους σου
για να μάθεις να τους γκρεμίζεις καλύτερα
θα πρέπει να διασχίσω τις γραμμές του εγκεφάλου σου
και να κατέβω στη στάση που μυρίζεις
μία κολόνια που μου θυμίζει κάτι άλλο
αλλά όχι – μόνο εσένα.
Μόνο εσένα.

II.
Την πρώτη φορά που βρεθήκαμε,
είχαμε πει να πάμε για μπίρα κι εγώ ήδη είχα πάρει κρασί
κρυμμένος πίσω από τις αδελφές που δεν δείχνουν έλεος
με τράβηξες στα ανατολικά
μία ξύλινη πόρτα κάτω από έναν κισσό για να μας
τραγουδήσει ο τύπος με το ανοιχτό πουκάμισο που βγήκε από το ’80
το σαν παλιό σινεμά
να φάω το πρώτο μου σαλάμι
και να είσαι εσύ να με κοιτάς από πολύ κοντά.
Λίγο πριν κλείσουν όλα
κάτσαμε σε ένα παγκάκι για μία μπίρα
μιλώντας αδιάκοπα μέχρι να πάει δώδεκα παρά
σιχτιρίζοντας την απαγόρευση
παίρνοντας η μία από τον άλλον
μία πρώτη πρόγευση. Διαβάστε περισσότερα

Χωρίς θέα | Αντιγόνη Ηλιάδη

gsaratsis

I.

να σου πω
ή να πεθάνω
μιλάμε
τον έρωτα
σε λάθος
γλώσσα

*

VI.

μιλάω ελληνικά
σημαίνει κάνω
εύκολα
πως δεν καταλαβαίνω

ο κόσμος καίγεται
εμείς τι Διαβάστε περισσότερα

Η άλλη διάσταση | Αντιγόνη Ηλιάδη

AnHl

Ι.
θέλω να γυρνάμε μαζί σπίτι το βράδυ
να μιλάνε τα πόδια μας με τα χέρια μας
στο κόκκινο φανάρι της Ολυμπιάδος
να μου κλείνεις με τα δάχτυλα το στόμα
και να αναπνέω στο μαξιλάρι
να είμαστε τα παιδιά του Μπατάιγ
χαμένα στον δερμάτινο χάρτη
τα χείλη σου πλαγιασμένα από τον πόθο
που σου άφησε το σεντόνι στην πλάτη
θέλω να γυρνάμε μαζί σπίτι το βράδυ

***

II.
είμαστε ένας αειφόρος συνδυασμός
και το στρώμα του κρεβατιού
είναι ο κόσμος από κάτω μας
και κάθε μας καύλα κι επαφή
μία ιερή ανάμεσά μας τελετουργία Διαβάστε περισσότερα