Χρώματα ελλιπή | Ελένη Α. Σακκά

sakka

Μαζεύαμε κλαδιά και άχυρα
καλοκαίρι του Αϊ-Γιαννιού
για ν’ ανάψουμε φωτιές.
Συναγωνίζονταν οι φλόγες σε κάθε γειτονιά
τον ενθουσιασμό της νίκης μας.
Χορεύαμε ψηλά με πύρινα τραγούδια,
κυλιόμασταν σε βουνά απ’ αλωνισμένο σιτάρι,
σκαρφαλώναμε στα δέντρα
για να πιάσουμε τα σύννεφα
και να κάνουμε τον ήλιο μεγαλύτερο·
μας θάμπωναν οι ακτίνες του
και πέφταμε σε κούνιες
από παλιές κουρελούδες
που κρέμαγαν στα κλαδιά
ηλιοκαμένες γυναίκες
με μαύρα τσεμπέρια
και χρωματιστά φορέματα.
Φτιάχναμε πολιτείες ολόκληρες
με χώμα, νερό, πέτρες·
κι αδημονούσαμε
ο καυτός μεσημεριάτικος ήλιος
να τις στερεώσει στο παρόν.
Το βράδυ στο πιο ψηλό μπαλκόνι
προσπαθούσαμε να ζωγραφίσουμε
μα ήταν τα χρώματα ελλιπή.


* από την ποιητική συλλογή Χρώματα Ελλιπή, Εκδόσεις Το Σκαθάρι, Αθήνα 2022

Αχ αυτές οι παύσεις! | Ελένη Α. Σακκά

sakka

Ανύπαρκτες, ανυπόστατες στη σκέψη,
στη ζωή, στο θάνατο·
υπαρκτές και με υπόσταση στο λόγο, στο βλέμμα
καθοριστικές, λυτρωτικές στη χαρά, στον πόνο
πνιγερές και απελευθερωτικές μαζί.
Τις επιλέγω πια, τις αναζητώ, τις αναγνωρίζω
στα κλειστά βλέφαρα
που έπεσαν από το βάρος του χρόνου,
στο κουράγιο της ζωής,
στην απεραντοσύνη της αγάπης,
στο άγγιγμα, στην αίσθηση, στο ανύπαρκτο κενό·
υποκλίνομαι στη δύναμή τους.
Τις επιβεβλημένες παύσεις στη σκέψη,
στην κρίση, στο λόγο·
αυτές αρνούμαι να δεχθώ,
αυτές φοβάμαι, τις κρυμμένες,
προσβολή στο δώρο του Θεού.
Πάντα από παιδί με μπέρδευαν τα σημεία στίξης
τελείες, κόμματα, εισαγωγικά, παρενθέσεις, παύλες·
τα παράβλεπα, τα ξεπερνούσα.
Ποτέ δεν ακολούθησα μια λογική σειρά
στο λόγο, στις πράξεις, στις επιθυμίες, στις επιλογές
παρελθόν, παρόν, μέλλον αναποδογυρισμένα.
Δεν αναρωτιέμαι το γιατί·
τώρα ξέρω ότι μετά από κάθε σημείο στίξης
ακολουθεί μια παύση.
Πώς να χωρέσω τόσα συναισθήματα σε μία παύση,
πώς να χωρέσω μια ζωή εν-τάξει;


* από την ποιητική συλλογή Άφθραρτη Ετικέτα, Εκδόσεις Το Σκαθάρι, Αθήνα 2021