Θόρυβος | Πάνος Παπαπαναγιώτου

papa.jpg

με θόρυβο ανοίγουν τα μάτια
και κλείνουν οι πόρτες

-δεν σ’ ακούω, μου μιλάς, δεν ακούω-

ένας έπαινος για φίλους
αλλά η δόξα στους εχθρούς
και από λέξεις – μην τα συζητάς
μπλέξαμε και πώς ν’ αναστηθούμε

-πιο δυνατά, αν θες, πιο καθαρά- Διαβάστε περισσότερα

Το πέταγμα του κότσυφα | Πάνος Παπαπαναγιώτου

gsaratsis

Έμεινα να βλέπω τηλεόραση Σάββατο βράδυ. Γυρίζω τα κανάλια με μανία ώσπου το κελάηδισμα ενός κότσυφα με μαγνητίζει. Η ώρα είναι σχεδόν δέκα κι αυτό το ντοκιμαντέρ φαίνεται η καλύτερη επιλογή.

Αυτά τα πουλιά, μαθαίνω, χωρίζονται σε ενδημικά και αποδημητικά ανάλογα με το είδος. Μαθαίνω ότι τα αρσενικά έχουν χρώμα μαύρο με πορτοκαλί ράμφος. Βλέπω τα ερωτικά καλέσματά τους ώσπου το πλάνο κεντράρει στο χτίσιμο της φωλιάς. Άθελά μου θυμάμαι εκείνη την παλιά στρόγγυλη καρφίτσα της μαμάς. Διαβάστε περισσότερα

3 ποιήματα | Πάνος Παπαπαναγιώτου

blanca

Alma mater

έμεινες βουβή να κρύβεσαι
πίσω από κάδους σκουπιδιών
και στοιβαγμένες παλέτες
τ’ Άγια μαλλιά Σου σέρνοντας
να μη Σε βρουν οι ασεβείς
το νέκταρ των ματιών Σου
ν’ αρπάξουν για δικό τους

σήκω Μητέρα, γύρνα στους θεούς
στον κόσμο μην πλανιέσαι
μη τα λιοντάρια που ‘χουν
δόντια μυτερά ή οι μαύροι λύκοι Διαβάστε περισσότερα

Περί γραφής | Πάνος Παπαπαναγιώτου

pap

I

απ’ όλες τις φορές που κάθισα να γράψω
σήμερα πιο πολύ πεθύμησα το διάφανο λευκό
να μην είχα, λέει, τίποτα να σημειώσω
ούτε λέξη, ούτε μεταφορά, ούτε
δρασκελισμό ή τόνους – όμως αλίμονο!
καμία προσευχή, κανένα παρακάλι
πάλι, ένας δαίμονας τυφλός
μία τύψη μια μανία
στρογγυλοκάθισε κι απρόσκλητα
λερώνει τη σελίδα

***

ΙΙ

αν μπορούσες μέσα μου να δεις
τώρα που γράφω αυτές τις λέξεις
καθόλου δε θα μιλούσες
για τέχνη υψηλή
κανένα σημαινόμενο ή νόημα κρυφό
εδώ, ένα δωμάτιο φυλακή
νύχια που χάραξαν τον τοίχο
πληγές ακάθαρτες
που κάθε τόσο ανοίγουν

[εικόνα]