4 ποιήματα | Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος

saratsis

Φωτογραφία ταυτότητας

Χαμογελάστε παρακαλώ
ή κλάψτε αν θέλετε.
Αναλόγως το πουλάκι
που θα βγάλει το κλικ.
Αηδόνι ή κοράκι.
Αν πάλι ξεπροβάλλει
καμιά κουκουβάγια,
παραμείνετε απλώς σοβαροί.

Θα λέμε μετά
πως στην πανίδα των πτηνών
έγκειται
η φωτογραφία της ταυτότητας μας. Διαβάστε περισσότερα

Advertisements

Ποιήματα, Σωτήρης Παστάκας | μτφρ. στα βουλγαρικά, Εκατερίνα Γρηγόροβα [Екатерина Григорова]

saratsis

Τα αποδημητικά φυτά

Οι γλάστρες που αναθρέψαμε,
με υπομονή και αυτοθυσία,
σε ξένα μπαλκόνια ανθίζουν και φυλλώνουν.
Όταν σηκώνω το βλέμμα μου, σε σπίτια άλλων,
ψηλά κι απόμακρα, αναγνωρίζω τα φυτά σου:
η μπουκαμβίλια και η λεμονιά,
το γιασεμί μαζί με το γεράνι,
ο φίκος, η ορτανσία, οι πικροδάφνες.
Τα ξέρω και τα γνωρίζω, όλα.
Έχω καταγράψει τα χούγια και τις συνήθειές τους.
Αν ο παράδεισος είναι ό,τι αγαπήσαμε
απαλλαγμένο από την απειλή της απώλειας,
θα μας ακολουθήσουν-να είσαι βέβαιη:
Δεν θα μας πληγώνει ούτε ένα κίτρινο φύλλο,
όταν συγκατοικήσουμε ξανά σε ένα εξαίσιο ρετιρέ,
μαζί με όλους μας τους φίλους. Διαβάστε περισσότερα

Παραβιασμένη θέα (Видиков прелом ), Mitko Gogov (Митко Гогов) | μτφρ. Μαρία Δούμπα

mantani

(πες μου, μήπως κατά τύχη τις φυλάς τις σχισμένες σελίδες
απ’ τα αγαπημένα βιβλία;)

όνομα ήταν ή περί πράγματος κατάσταση…

τα ξανασχεδιάζω αργά
τα ξεθωριασμένα τατουάζ
τα απ’ τη μέσα μεριά του δέρματος
κρυμμένα.

αγάπες τσακισμένες ή ιερογλυφικά
από περασμένες ζωές,
προτού την καταιγίδα με πονούν,
τα οστά μου κάνουν να στριφογυρίζουν
βροχή σαν να προαναγγέλλουν
από ουρανό γαλήνιο. Διαβάστε περισσότερα

Μικρές τρύπες αγάπης | Κωνσταντία Σωτηρίου

saratsis (2)

Ο γιος μου με σκοτώνει κάθε μέρα λίγο λίγο. Μου αφαιρεί κάθε πρωί ένα κομμάτι. Μικρό κομμάτι, μην πονέσω πολύ και τρομάξω. Μικρές αφαιρέσεις σαν τσιμπιά. Οικείες. Σκοτώνει κάθε μέρα τα κομμάτια μου και με κοιτάζει. Πονάς μαμά; Και ύστερα: Να ξέρεις σε αγαπώ. Και πιο ύστερα: Να ξέρεις σε αγαπώ πολύ. Διαβάστε περισσότερα

Κι εγώ | Νίκος Δασκαλόπουλος

saratsis

Είπα τις λάθος λέξεις,
ένιωσα αταίριαστα,
σκέφτηκα με σκέψεις
που είχαν συναισθήματα
αταίριαστα με τα συναισθήματά τους,
σκέψεις που είχαν καλύτερες σκέψεις
με λογική ανεξέλεγκτη,
που δεν μπορούσε να φέρει τις
σκέψεις των σκέψεων πιο κοντά μου.
Εξέφερα τραύματα
περιέφερα κόκαλα,
έφερα αίμα αργό, δυσκίνητο. Διαβάστε περισσότερα