Εχθρός του Αιώνα | Ηδονικότατος Ελπήνωρ

img_20170127_223751

[Ό,τι ακολουθεί είναι χαρισμένο στον Φίλο Γιώργο Μύαρη
που επέμενε να ασχοληθώ με αυτό τον τύπο γραπτού λόγου
μειώνοντας βαθμιαία τις αντιστάσεις μου.]

Α’ [Η Λίστα]

Το φευγαλέο δε θα ξεφύγει κι ας το νομίσεις ελαφρύ
Ούτε τα λόγια των ανθρώπων, οι εικόνες – οι σκέψεις
Τα κείμενα
Όλα τα καταβροχθίζει αχόρταγα ο αιώνας μας
Αρέσκεται να μας μηδενίζει
Να υφαρπάζει το νόημα, να μισεί τα γραφτά
Τα εξορίζει στη λίστα για τα ψώνια και στους λογαριασμούς
Ανιαρό το γραμματοκιβώτιο – έμεσμα στην πόρτα του ψυγείου
Η ανορθόγραφη λίστα σου
«μισώ κυλό τιρί της προσφωράς κι ένα κρασί του κουτιού»
πάει η γλώσσα μας – την πέταξες στα μούτρα μας
Την έλιωσες σαν το φτηνιάρικο και άγευστο τυρί σου,
Τη μάτωσες όπως τη λάσπη που πίνεις για κρασί
ΗΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩΙ ΔΑΙΜΩΝ Read more

Κλειστό σχήμα | Θοδωρής Νταλούσης

saratsis2

Ό,τι ζήσαμε είναι πια ένα κλειστό σχήμα, λέει το τραγούδι. Σχεδόν χειροπιαστό, τολμώ να προσθέσω. Κάτι σαν κύβος του Ρούμπικ. Το περιεργάζεσαι στα δάχτυλά σου, το συστρέφεις εναλλάσσοντας τις όψεις. Μπορείς, αν θέλεις, να δώσεις περισσότερες ερμηνείες, να αποκαλύψεις άλλες εκφάνσεις του σχήματος και να το ανανεώσεις, να ποιήσεις τόσα παράλληλα σχήματα μέσα από το αρχέτυπο, το ένα και κλειστό σχήμα.

Ό,τι περιεργαζόμαστε είναι ένα ανοιχτό σχήμα. Ο ανήσυχος έφηβος μαθαίνει τα πρώτα ακόρντα στην κιθάρα που μόλις αγόρασε. Γράφει και δυο στιχάκια για τη χθεσινή ερωτική απογοήτευση. Τώρα η φιλοδοξία ανοίγει νέους δρόμους. Αδημονεί να πάρει το τρένο για την Πρωτεύουσα, να τραγουδήσει τους στίχους του στις καλύτερες μπουάτ, να εκτεθεί και να ξορκίσει το παρελθόν.

Ό,τι κινείται είναι ένα ανοιχτό σχήμα. Οι ράγες περνούν πάνω από βραχώδη φαράγγια για να τσουλήσει το τρένο που θα κουβαλά μαζί του όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τις μπουάτ της Πρωτεύουσας. Θα στηθεί ολόκληρο όνειρο εκεί – ο έφηβος φορτώνει τα μπαγκάζια του. Και όσο το όνειρο εξελίσσεται, θα δημιουργεί ανοικτά σχήματα. Read more

Μαγνητισμός | Αλεξάνδρα Μπακονίκα

gs

Στο κοσμηματοπωλείο,
ο ωραίος ιδιοκτήτης βοηθάει τη νεαρή πελάτισσα
να διαλέξει δακτυλίδι.
Συνεχώς γλυκοκοιτάζονται.
Στη συνομιλία τους οι λέξεις σαϊτιές και θωπείες.
Μια παντομίμα ερωτικών ανταποκρίσεων
με ιδιάζουσα χάρη εκτυλίσσεται.
Φωτίζεται η ατμόσφαιρα ανάμεσά τους,
ένας μαγνητισμός πλαταίνει και δυναμώνει.
Είμαι στην άκρη, σαν θεατής.
Λίγη ζήλεια με κεντρίζει.
Όμως αμέσως την προσπερνώ, τη σβήνω.
Το περιβολάκι των ερώτων μου τερπνό,
οι καρποί του εύχυμοι.
Τι να ζηλέψω.

[εικόνα: Γιώργης Σαράτσης]

8ος Οίκος Ενοχής: Η Λευκωσία σε μαύρο & κόκκινο φόντο | Κώστας Ρεούσης

%ce%ba%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%81%ce%b5%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82

Αλληγορίες ενός λιμανιού που δεν υπήρξε

Εκείνο το γαλάζιο που χρωμάτιζε τα παιδικάτα μας, κι ένα αστέρι πράσινο που κρύψαμε με πίστη μες στο (ν) γυλιό-αιγιαλό. Την όραση του Πολυγώνου ασφαλίσαμε μες σε ατσάλινη καρδιά –κι ύστερα δόλια σύλληψη, ανάκριση, μαρτύριο, ψειρού και κρεματόριο: αλλάς τίποτα δεν ξεράσαμε, αφ’ ους-αφή καί τό νερό δέν λέει τίποτε ἀπό τά μυστικά του. Από χαλκό και ποίησις ο θάνατος, τ’ ανάσταση και η ζωή. Κι έρχονται αιώνες αργυροί για να γκρεμιοτσακίσουνε σ’ έναν Κριτή Καιάδα Εύνομο τον άνομο χρυσό… εννόμως. Η ευγω (ο) νική ευγονία του στρεπτόκοκκου αδιαφόρησε για τ’ απειλητικά γρυλλίσματα των κάπρων-κάφρων. Ευρυγώνια, σεισμική και κραταιά περιπλανιότανε μες στα σοκάκια, καντούνια ή δρομάκια του παλαιού λιμανιού. Όταν η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα εγκιβωτίστηκαν στην Κιβωτό όντα ανθρώπινα και πρώτα σκάσανε και κολύμπησαν κι απέταξαν. Read more

Mε την πλάτη στο κενό | Γιώργος Σαράτσης

giorgis_saratsis_photo

Αποκάλυψη ο φόβος των ανθρώπων, τα όρια – οι φυλακές – το σκοινί που μας δένει. Ο φόβος ο πρωταρχικός, το άνοστο της ύπαρξης σαν μελανιά σε σώμα πλανημένο από έρωτα.

Θα σας κοιτώ επίμονα στα μάτια. Να σκάψω με το βλέμμα μου το βλέμμα σας. Μην περισσέψει χρόνος για κανέναν. Κάποιο αναίτιο χαμόγελο – μόνο αυτό ίσως μας σώσει. Και το βέβαιο του θανάτου απ’ τον φόβο της σωτηρίας. Read more