2 ποιήματα, Abdulkareem Kasid | μτφρ. Γιώργος Σαράτσης

abdh

Πέτρα

Στα χέρια μου
Δυο πέτρες θα κρατώ
Μια απ’ το παρελθόν μία από το μέλλον
Και μ’ αυτές θα τρέξω.
Θα πετάξω ακόμα και μες στο πιο λεπτό αεράκι
Καλώντας τον άνεμο να ’ρθει
να καθαρίσει κάθε ίχνος –
Και σαν ορφανό θα σταθώ
Στην άκρη του δρόμου, πενθώντας
Τις δυο μου πέτρες

***

Η ζωή μου

Όπως ο κολυμβητής
Που κρατά με το ’να χέρι τα ρούχα του
Και με τ’ άλλο κολυμπά –
Έτσι διασχίζω το ποτάμι της ζωής Read more

Θόρυβος | Πάνος Παπαπαναγιώτου

papa.jpg

με θόρυβο ανοίγουν τα μάτια
και κλείνουν οι πόρτες

-δεν σ’ ακούω, μου μιλάς, δεν ακούω-

ένας έπαινος για φίλους
αλλά η δόξα στους εχθρούς
και από λέξεις – μην τα συζητάς
μπλέξαμε και πώς ν’ αναστηθούμε

-πιο δυνατά, αν θες, πιο καθαρά- Read more

2 ποιήματα | Κατερίνα Σικλαφίδου

saratsis (4)

Γειτονιά

Πίνω καφέ στο μπαλκόνι που έπλυνα χθες
για να προλάβω την μέρα.
Μέτρησα τους πόνους του κορμιού απ’ τη δουλειά
μα έχασα την μυρωδιά της ανάσας μου.

Πεζό το τοπίο της γειτονιά μου,
άμετρη η ζωή μου χωρίς συγκινήσεις.
Δεν θα κοιμηθώ απόψε.
Οι σκέψεις μου, χαράζουν το χαρτί
κι αυτό πονά την πληγή στο δάχτυλο.
Τα λουλούδια δεν άνθισαν στις γλάστρες
και το γιασεμί μαράθηκε στην γωνιά του.

Ένα τσιγάρο ανάβω και γλύφω την αλμύρα των δακρύων. Read more

Τα τρία σημεία της αγάπης | Στάθης Κεφαλούρος

18222033_1276507605796096_1554783014283314445_n

σημείο της αγάπης πρώτο

Η ομοφροσύνη
ηρωική και νεανική
ζητούμενο για ένα ζευγάρι
στου Ομήρου την εποχή

σημείο αγάπης δεύτερο

Χρόνια μετά
το παιδί που τ’ άστρα μετρά
αν και παιδί φτωχό μα γνωστικό
μας λευτερώνει απ’ την απαίτηση αυτή
τη μυκηναϊκή
και μας εγκαλεί
δηλαδή μας προσκαλεί
Να κοιτάς τον άλλον και να λες αυτά που θες κι όχι αυτά που πρέπει,
Μενέλαος Λουντέμης

Για τους ταπεινούς αθλητές της αγάπης σημείο αγάπης τρίτο και τελευταίο

Αγάπη είναι ένα χέρι που θα κρατά το δικό σου χέρι
λίγο πριν πεθάνεις,
Θανάσης Βέγγος

What will death be like? | Τόνια Κοβαλένκο

tonia

κρυώνω – δεν θα με ζεστάνεις
θα περπατήσω σε γκρίζο χώμα
σαν της Σελήνης
και δεν θα ακούγεται καμιά μουσική
θα παραμιλάω δίχως να μιλάω
θα σκέφτομαι αυτούς που αγάπησα
δίχως να τους θυμάμαι
μα θα με πληγώνει αέναα
μια πικρή νοσταλγία
θα περπατήσω μέχρι εκεί που δεν φτάνει
κι όταν φτάσω
θα συνεχίσω Read more